Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی و تحلیل جریان های داستان نویسی معاصر (42-1332)

نویسنده:

(14 صفحه - از 77 تا 90)

کلیدواژه ها : کودتا ،جریان‌شناسی ،داستان‌نویسی ،نقد و تحلیل

کلید واژه های ماشینی : ادبی ،سیاسی ،رمانهای ،جریان ،داستان‌نویسی ،تأثیر جریانهای سیاسی و اجتماعی ،ایران ،ادبیات داستانی ،اجتماعی ،زنان ،ادبیات داستانی نوین ایران ،حزب ،شکست ،هنری ،مضامین ،فرهنگی ،احزاب سیاسی بر جریان داستان‌نویسی ،آثار ،جریانهای مهم داستان‌نویسی ،ترسیم ،فراوانی ،مکتب ،گرایش‌های ،دوره مهمترین نویسندگان رمانهای ،جریانهای ادبی ،تهران ،داستان‌نویسی معاصر ،جنسی ،سالها مبارزه استقلال‌طلبی ملت ایران ،سال داستان‌نویسی ایران

ادبیات داستانی نوین ایران از بدو شکل‌گیری فراز و نشیب‌های فراوانی را از سر گذرانده است. این نوع ادبی (Genre) به‌ویژه در ایران، از لحاظ ساختار و محتوا تحت تأثیر جریانهای سیاسی و اجتماعی بوده است. چنانکه می‌دانیم کودتای 28 مرداد سال 32 نقطه پایانی بود برای سالها مبارزه استقلال‌طلبی ملت ایران که با دسیسه قدرتهای خارجی و خیانت عوامل داخلی و نیز بی‌تجربگی سیاستمداران آن دوره به وقوع پیوست. این رویداد بزرگ سیاسی، علاوه بر عرصه‌های سیاست و اقتصاد، حوزه فرهنگ و هنر را نیز تحت تأثیر قرار داد؛ تا جایی که جریانهای ادبی پس از این دوران یعنی؛ دهه سی، چهل و حتی دهه پنجاه را تحت‌الشعاع خویش قرار داد. ادبیات داستانی این دوره از زیر خاکسترهای به جا مانده از کودتا و از زیر آوار یأس و ناامیدی، تیره‌اندیشی و مرگ‌باوری سربرآورده و اگرچه در سالهای نخست پس از کودتا علی‌رغم چاپ و نشر آثار فراوان، کاری جدی ارائه نگردید، اما داستان‌نویسی پیشرو دهه چهل و پنجاه از همین خرابه‌ها سربرآورد و بوستان ادبیات ایران را به آثاری ارزنده مزین کرد. در این مقاله گرایش‌ها و جریانهای عمده داستان‌نویسی که پس از کودتا شکل گرفته و تا سال 1342 فعال بوده‌ا‌ند، طبقه‌بندی و تحلیل خواهند شد.

خلاصه ماشینی:

"ادبیات داستانی این دوره از زیر خاکسترهای به جا مانده از کودتا و از زیر آوار یأس و ناامیدی، تیره‌اندیشی و مرگ‌باوری سربرآورده و اگرچه در سالهای نخست پس از کودتا علی‌رغم چاپ و نشر آثار فراوان، کاری جدی ارائه نگردید، اما داستان‌نویسی پیشرو دهه چهل و پنجاه از همین خرابه‌ها سربرآورد و بوستان ادبیات ایران را به آثاری ارزنده مزین کرد. اگرچه رمانهای تاریخی شگردهای دیگری نیز در جلب خوانندگان خود دارند ـ نظیر پرداختن به مضامین عشقی و بیان عظمت‌های گذشته ـ در این دوره مهمترین نویسندگان رمانهای تاریخی که خود عمدتا برخاسته از طبقه اشرافند، عبارتند از: لطف‌اله ترقی (عشقبازی‌های ناصرالدین‌شاه، معصومه)، علی جلالی (شب‌های بابل، در راه نجات میهن)، حمزه سردادور (داستانهای علیمردان و چشمه آب حیات)، شین پرتو (پهلوان زند و قهرمان ایرانشهر)، صنعتی زاده کرمانی (مجمع دیوانگان و دام‌گستران یا انتقام خواهان مزدک)، سعید نفیسی (ماه نخشب)، حسین مسرور (محمود افغان در راه اصفهان، قیروان، ده نفر قزلباش) و ابراهیم مدرسی (پیک اجل، عروس مدائن، پنجه خونین، عشق و انتقام، دلشاد خاتون و دختر قفقاز). اگرچه باید اذعان نمود سالهای نخستین دهه سی به خاطر اوضاع سیاسی و اجتماعی از جمله سانسور شدید، سیاست‌های ناروای فرهنگی، عقب کشیدن نویسندگان برتر دهه پرتلاطم بیست و چیره شدن یأس و ناامیدی مطلق بر اکثر نویسندگان اصیل و نیز مهاجرت اجباری گروه کثیری از آنان، از جمله سالهایی است که ادبیات داستانی آن چندان چشمگیر نیست."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.