Skip to main content
فهرست مقالات

آموزش پودمانی و عمقی شدن کشت در ایران

نویسنده:

(30 صفحه - از 221 تا 250)

کلیدواژه ها :

عمقی شدن کشت ،آموزش پودمانی ،معیشت زیستی ،معیشت تکنولوژیک

کلید واژه های ماشینی : آموزش متناسب شاغلان بخش کشاورزی، آموزش، آموزش پودمانی، کشاورزی، عمقی شدن کشت، شاغلان بخش کشاورزی، شاغلان، مراحل عمقی شدن کشت، کشت برنج، مراحل عمقی شدن کشت عملیات

در این پژوهش، رابطه بین آموزش متناسب شاغلان بخش کشاورزی و فرآیند عمقی‌شدن کشت در ایران، بر مبنای تئوری بازراپ ـ مک نیکل بررسی و تحلیل شده است. بر مبنای این تئوری، فرآیند پنج مرحله‌ای عمقی شدن کشت که هم با افزایش نیروی کار و هم عمقی شدن و تخصصی شدن کار بر روی زمین‌های زراعی همبسته است، تحت تاثیر موءلفه‌های تکنیکی ـ محیطی، آموزشی و نهادی، انسانی و جمعیتی قرار دارد. نتایج حاصل از پژوهش نمایانگر آن است که: ـ فرآیند عمقی شدن کشت در ایران در واحدهای بهره‌برداری خانوادگی سریعتر و گسترده‌تر از واحدهای بهره‌برداری بزرگ مقیاس است. ـ عملکرد در هکتار گندم، برنج و حبوبات در واحدهای بهره‌برداری خانوادگی بیشتر از واحدهای بهره‌برداری بزرگ مقیاس است. ـ نسبت زمین‌های آیش به زیر کشت که متناسب با عمقی‌تر شدن کشت کاهش می‌یابد در واحدهای بهره‌برداری خانوادگی کمتر از واحدهای بهره‌برداری بزرگ مقیاس است. ـ تأثیر آموزش متناسب شاغلان بر عمقی شدن کشت (نمونه بررسی‌شده کشت برنج) در سطح 999/0 معنادار است.

خلاصه ماشینی:

"سوم) آموزش متناسب کشاورزان و دیگر شاغلان بخش کشاورزی الف) اتخاذ رویه‌های آموزش متناسب شاغلان بخش کشاورزی: همان‌گونه که بیان شد، لازمه برگزاری این‌گونه آموزشها، تجزیه و تحلیل شغل و استفاده از رویه‌های آموزش متناسب با شغل نظیر آموزش پودمانی است؛ ب) شناسایی نیازهای آموزشی شاغلان فعالیتهای کشاورزی به‌خصوص زیربخش زراعت و باغبانی، زیر بخش دام و طیور، زیر بخش شیلات و آبزیان، زیر بخش منابع طبیعی، زیر بخش صنایع روستایی و کشاورزی، از طریق بررسی میدانی و مصاحبه حضوری با شاغلان، کارشناسان و متخصصان؛ ج) شناسایی پراکنش شاغلان بخش کشاورزی در سطح کشور؛ د) پهنه‌بندی کشور براساس فراوانی و تمرکز فعالیتهای کشاورزی؛8 ه) سطح‌بندی شاغلان براساس نیازهای آموزشی و تعیین تعداد فراگیران؛ و) طراحی دوره‌های آموزشی برمبنای نتایج حاصل از آنالیزهای شغلی، سطح‌بندی شاغلان و پهنه‌بندی کشور؛ ز) تهیه و تدوین منابع آموزشی مناسب؛ ح) برنامه‌ریزی برای ارتقای امکانات آموزشی (اعم از نیروی انسانی، منابع مالی و امکانات فیزیکی)؛ ط) استفاده از روشهای نوین آموزشی به‌ویژه روشهای آموزش تصویری و مزرعه‌ای؛ ی) گسترش امکانات آموزشی به‌ویژه مراکز آموزش کشاورزی، حداقل تا سطح دهستانهای کشور؛ ک) واگذاری قسمتهای اجرایی برنامه‌های آموزشی به بخشهای غیر دولتی: زیرا در شرایط کنونی مراکز آموزش کشاورزان (اعم از مراکز آموزشی جهاد سازندگی و کشاورزی سابق) حداکثر امکان آموزش یک هفته‌ای صد هزار نفر (ششصد هزار نفر در روز) را دارند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.