Skip to main content
فهرست مقالات

نکاتی در آئین دادرسی بین المللی

نویسنده:

مترجم:

(26 صفحه - از 209 تا 234)

کلید واژه های ماشینی : دادرسی ،داور ،حق ،آئین دادرسی‌های بین‌المللی ،دیوان ،آئین دادرسی دیوان بین‌المللی دادگستری ،نتیجه‌گیریهای ،آئین دادرسی ،دیوان بین‌المللی دادگستری ،اختلاف ،داور بین‌المللی ،قاضی ،دیوان دائمی دادگستری بین‌المللی ،داور بین‌المللی حق ،رأی ،رویه قضائی بین‌المللی ،دیوان دائمی بین‌المللی دادگستری ،آئین دادرسی دادگاههای داوری ،قواعد ،اساسنامه دیوان بین‌المللی دادگستری ،اختیارات داور و قاضی بین‌المللی ،دولت ،مجموعه آرای دیوان بین‌المللی دادگستری ،اختیارات ،دیوان حق تفسیر لوایح طرفین ،دادگاه ،قواعد آئین دادرسی‌های بین‌المللی ،مجموعه آرای دیوان دائمی دادگستری ،تغییر ،حقوق بین‌الملل

خلاصه ماشینی:

"موضوع مورد بحث این مقاله که یکی از مباحث حساس در دعاوی بین‌المللی می‌باشد این است که تحقیق شود در یک دعوای بین‌المللی، حدود اختیار داور و طرفین اختلاف در چه کادر و محدوده‌ای قرار دارد؟ به عبارت دیگر، اولا در آنچه مربوط به داور بین‌المللی است باید بررسی شود که آیا داور حق دارد به بیش از خواسته رأی دهد، یا در موردی غیر از خواسته اظهار نظر کند، یا احتمالا از دادن رأی استنکاف ورزد و یا مبانی حقوقی جدیدی را رأسا برای موضوع اختلاف تعیین کند؟و ثانیا در آنچه مربوط به دولتهای طرف اختلاف می‌باشد باید تحقیق گردد که آیا طرفین یک اختلاف بین‌المللی حق دارند در خواسته و نحوه عنوان و یا مبانی حقوقی که ادعا بر آنها استوار است، در هر زمان و به میل خود در طول داد رسی تغییراتی دهند و در صورتیکه این حق برای آنها وجود داشته باشد، حدود آن چیست؟و آیا داور بین‌المللی موظف به قبول این تغییر و تبدیلات در خواسته و مبانی حقوقی آن هست یا خیر؟ گر چه موضوع، بسیار پیچیده و در خور مطالعه‌ای طولانی است، معذلک سعی شده در این مقاله پاسخهای مقتضی به سؤالات مطروحه داده شود. عمر اصلاوی»در کتاب خود تحت عنوان لوایح و تغییرات آن در دادرسی بین‌المللی بحث از اصل مهمی می‌کند که بموجب آن قاضی حق ندارد در مورد مسائلی که در عداد خواسته‌های طرفین نیست اظهار نظر کند و در این مورد می‌گوید:یکی از اصولی که مورد تأیید رویه قضائی می‌باشد این است که قاضی مقید به خواسته‌های طرفین دعوی است و حق ندارد خارجی از موارد مشخصی که درباره آنها رأی او خواسته شده است، اتخاذ تصمیم نماید؛و الا نظر او باطل خواهد بود."

صفحه:
از 209 تا 234