Skip to main content
فهرست مقالات

سخنی پیرامون سروده های سهراب سپهری

نویسنده:

ISC (7 صفحه - از 128 تا 134)

کلید واژه های ماشینی : سهراب، شعر، شاعر، عرفان، سهراب سپهری، خدا، اندازه، کلام، زمین، مردم

خلاصه ماشینی:

"حال اگر سری به اشعار سهراب بزنیم خواهیم دید که این سروده‌ها،عموما، مبتنی است بر یک شناخت عمیق از هستی و هستی آفرین(ایمان)که توأم است با عمل سازندهء شاعرانه(عمل صالح)که نه تنها ایرانی قرن بیستم بلکه بشریت در قرون متمادی را به اندیشه وامی‌دارد(عرفان نظری به عرفان عملی)؛برای مثال‌ می‌خوانیم: تا هوای خنک استغنا تا شب خیس محبت رفتم من به دیدار کسی رفتم در آن سر عشق رفتم رفتم تا زن،تا چراغ لذت،تا سکوت خواهش،تا صدای پر تنهایی چیزها دیدم در روی زمین،کودکی دیدم،ماه را بو می‌کرد قفسی بی‌در دیدم که در آن،روشنی پرپر می‌زد و نیز می‌دانیم که ایهام و اشاره زبان عرفان است زیرا مضامین عرفانی بالاتر از کلام انسانی است و شاید به همین دلیل بود که قرآن علیرغم آنکه چهار آسمان تنزل‌ یافته باز هم دارای رموزی می‌باشد که معرفت آنها نزد عرفا است و دست دیگران، حتی عقلا،از فهم آنها کوتاه."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.