Skip to main content
فهرست مقالات

زبان دری و پارسی در آثار ناصر خسرو

نویسنده:

ISC (14 صفحه - از 135 تا 148)

کلید واژه های ماشینی : ناصر خسرو، دیوان ناصر خسرو، برهان قاطع دکتر محمد، آثار ناصر خسرو، پارسی، دکتر محمد معین، فارسی، دیوان ناصر خسرو به کار، دین، فارس در دیوان ناصر

خلاصه ماشینی:

"یکی از نویسندگان و سرایندگان مشهور این عهد،حکیم ابو معین ناصر بن‌ خسرو بن حارث قبادیانی بلخی است که بنا به گفته خود شاعر در ماه ذی قعدهء سال‌ 493 هجری در قبادیان از نواحی بلخ متولد شده است: بگذشت ز هجرت پس سیصد نود و چار بگذاشت مرا مادر بر مرکز اغبر بنابراین،زبان نثر و نظم وی باید همان دری یا پارسی دری باشد. (برهان قاطع) من به چه کارم خدای را،که ببایست‌ کردن چندین هزار کار بی‌آوا (د561/) این کلمه به معنی خراب نیز در دیوان ناصر خسرو استعمال شده است: ز بهر فاعل،مفعول را بدان تا کیست‌ نگه بدار حد و عمر خود مکن آوار (د971/) آخشیجان:جمع آخشیج است به معنی ضدان و نقیضان و مخالفان،عناصر اربعه را نیز گویند که خاک و آب و هوا و آتش باشد(همان) اگر ضدند آخشیجان،چرا هر چار پیوسته‌ بوند از غایت وحدت،برادروار در یکجا (د82/) آونگ:ریسمانی باشد که رخت بر آن اندازد و خوشه‌های انگور نیز از آن آویزند و هر چیز آویخته را نیز گویند. وجب را نیز گویند(برهان قاطع دکتر محمد معین) برکشم مر تو را به حبل خدای‌ به ثریا،به چار سیصد باز (د402/) برناس:به فتح اول به معنی غافل و نادان است. (فرهنگ نفیسی ذیل‌ همین کلمه) نیک بنگر تا برون زین دز،چه باید مر تو را آن به دست آور کنون کاندر میان این دزی (د364/) رهی:غلام و بنده و چاکر باشد(برهان قاطع دکتر محمد معین) چو تو،سالار دین و علم گشتی‌ شود دنیا،رهی پیش تو،ناچار (د541/) پی‌نوشت‌ها: -------------- (1)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.