Skip to main content
فهرست مقالات

برق عصیان (تاملی بر گناه از نگاه صوفیه با تکیه و تاکید بر کشف الاسرار)

نویسنده:

علمی-پژوهشی (18 صفحه - از 285 تا 302)

کلیدواژه ها : کشف الاسرار و عدة الابرار ،صوفیان ،میبدی ،گناه ،عرفان و تصوف ،اباحی‌گری‌ و مسیحیت

کلید واژه های ماشینی : گناه ،صوفیه ،کشف‌الاسرار ،میبدی ،آدم ،گناه از نگاه صوفیه ،امکان ارتکاب گناه ،حق ،گناهکاران ،لطف ،بهشت ،داستان ،خداوند ،انسان ،رحمت ،نگاه صوفیه به گناه متفاوت ،نگاه صوفیه با تکیه ،بازگشت به‌سوی حق ،میزبان ،حافظ ،تصحیح ،رسیدن به کمال برتر ،کودک ،آثار صوفیه ،مادر ،لطف و رحمت حق ،نسبت به گناه ،گناه و گناهکاران حساسیت ،امکان برخورداری از لطف حق ،به‌سوی حق در کشف‌الاسرار

گیرد.برخی از محققان با استناد به بعضی از سخنان و داستان‌هایی که از صوفیه نقل می‌شود،این ایراد را بر آن وارد می‌سازند که آنان نسبت به گناه و گناهکاران حساسیت چندانی ندارند و اهل‌ اباحی‌گری هستند؛درحالی‌که نگاه صوفیه به گناه متفاوت با نگاه دیگران است.آن‌ها گناه را ضرورت و لازمهء زندگی می‌دانند اما هدف آن نمی‌دانند؛همان‌طوری که افتادن لازمهء راه رفتن‌ است،اما هدف آن نیست. امکان ارتکاب گناه توسط انسان نتایجی را در پی دارد که عبارتند از: 1.دوری از عجب و خودپرستی 2.توبه و بازگشت به سوی حق 3.امکان برخورداری از لطف حق 4.دلسوزی نسبت به گناهکاران و تسامح به آن‌ها 5.امکان ارتکاب به عنوان عاملی برای رسیدن به کمال برتر. در این مقاله تلاش شده است تا با مراجعه به آثار صوفیه خصوصا کشف الاسرار و عدة الابرار رشید الدین میبدی این نوع تلقی گناه و آثار نتایج مترقب بر آن مورد بررسی قرار

خلاصه ماشینی:

"فخر الدین عراقی هم در غزلیات خود ضمن اشاره به این مطلب‌ می‌گوید: ای در میان جانم گنجی نهان نهاده‌ بس نکته‌های معنی اندر زبان نهاده‌ در جلوه‌گاه معنی معشوق رخ نموده‌ در بارگاه صورت تختش عیان نهاده‌ خود کرده رهنمای آدم به سوی گندم‌ ابلیس بهر تادیب اندر میان نهاده‌ خود کرده آنچه کرده و آنگه بدین بهانه‌ هر لحظه جرم و عصیان بر این و آن نهاده (عراقی،ص 762) تاکید بر آمیختگی وجود انسان با گناه به حدی است که در روایتی دیگر از کشف‌ الاسرار می‌خوانیم:"لو لم تذنبوا لجاء الله بقوم یذنبون کی یغفر لهم‌"(میبدی،ج 8 ص‌ 44)یعنی:اگر گناه نمی‌کردید خداوند گورهی را می‌آفرید تا گناه کنند تا آن‌ها را بیامرزد. آن پیر دست برداشت،گفت:بار خدایا!اگر بندگان خود را فردا به‌ آتش فرستی و آن بهشت و آن نعیم بر کمال چون سفره من باشد!نوای سفره در آن‌ است که خورنده بر سر آن است!"(میبدی،ج 1،ص 394) اشاره به این مطلب که خداوند میزبان بزم هستی و انسان‌ها میزبان او هستند،نیز بر همین نکته تاکید دارد؛که در چند جای کشف الاسرار به این موضوع اشاره شده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.