Skip to main content
فهرست مقالات

نامه ها

ISC (7 صفحه - از 238 تا 244)

کلید واژه های ماشینی : گویش، فارسی، تکواژ، ذاکری، امثال ورنوسفادرانی، لهجه، گویش ورنوسفادرانی، واژه، اصفهان، فعل

خلاصه ماشینی:

"هم‌چنین برخی دیگر از این مثل‌ها، که شاید در فارسی کاربرد ندارد، در برخی لهجه‌ها و گویش‌های منطقه اصفهان نیز، با تفاوت اندکی در واژه‌ها، به کار می‌روند، مانند مثل اول که به صورت «این زوری که به/ در نایت می‌کنی به/ در پایت کن» نیز در مناطقی از استان گفته می‌شود. در ضمن، صورت صحیح این مثل (که در اصفهان نیز کاربرد دارد) «هرچه که پیدا می‌کند خرج اتینا می‌کند» است و کلمه «عیال» در آن به کار نرفته است. مثل آخر نیز، علاوه بر مورد اشاره‌شده در مقاله، در یک معنی دیگر نیز کاربرد دارد و آن این است که «برخی از کارها به درد سرش نمی‌ارزد، یعنی کاری است با درد سر و زحمت فراوان ولی بازده و نتیجه آن بسیار کم و ناچیز است». مؤید این حدس آن است که در اصفهان مثلی با همین معنی، یعنی دال بر کامل نبودن کاری که دیگری انجام دهد، وجود دارد که در آن، برای رساندن معنی «کامل و درست بودن» از واژه پسر استفاده شده است: اگر خودم بودم پسر می‌شد. در واج‌نویسی ارائه‌شده برای مثل3 (ص30) دو فعل ماضی نقلی وجود دارد که، در یکی، عامل (تکواژ -d ) به مفعول پیوسته و، در مورد دیگر، این حالت رخ نداده است و شکل صحیح همان حالت اول، یعنی پیوستن عامل به مفعول است. صورت دیگری از این مثل نیز وجود دارد: harki dâru ye tum late, reng-o-dem-oy mess-i mate."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.