Skip to main content
فهرست مقالات

نسبت قانون و شریعت در اندیشه سیاسی علامه میرزای نائینی

نویسنده: ؛

پاييز و زمستان 1384 - شماره 2 (22 صفحه - از 39 تا 60)

کلیدواژه ها : مشروطیت ،علامه نایینی ،قانون ،شریعت ،مجلس شورا

کلید واژه های ماشینی : مشروطیت ،اندیشه سیاسی ،قانونگذاری ،مجلس شورا ،عصر غیبت ،اندیشه سیاسی شیعه ،تدوین قانون اساسی ،شرع ،حکومت مشروطه ،پرسشهای مهم موضوع قانون ،بدعت ،میرزای نایینی ،جامعه ایران ،قانون اساسی ،دینی ،قانون و قانونگذاری ،مشروطیت ایران ،علامه میرزای نایینی ،انقلاب مشروطیت ،نظام و اندیشه سیاسی ،شمار ،شرعی ،قانونگذاری مجلس ،تدوین قانون ،ضرورت تدوین قانون اساسی ،پرسشهای مهم ،علامه نایینی ،سیاسی شیعه ،نسبت اندیشه دینی ،تأکید

دوره مشروطیت، یکی از خواندنی‌ترین فصول تاریخی جامعه ایران از حیث تأثیر و تأثر حوزه‌های فکری سنتی و مدرن به شمار می‌رود.انقلاب مشروطیت، در عین حالی که پاسخی به نیازها شرایط حاکم بر ایران بود، نتیجه فرآیند تحولات فکری رو به رشدی بود که از جهان غرب وارد ایران شد و در قالبی ساختارشکنانه، منطق نوینی را بر مناسبات سیاسی و اجتماعی جامعه ایران حاکم گردانید.نسبت اندیشه دینی شیعی با نظام و اندیشه سیاسی جدید که بر شاخصهایی چون عقل‌گرایی، علم، قانون و حقوق اساسی و غیره تأکید می‌ورزید، از جمله پرسشهای مهمی بود که فراروی اندیشمندان دینی قرار گرفت.تأمل در این پرسش و مانند آن، دوره‌ای از نواندیشی فکری و به نوعی بازآفرینی دینی را به وجود آورد.طیف وسیعی از علمای شیعه کوشیدند که راهی برای تبیین و توضیح فقهی حکومت مشروطه بیابند؛علامه میرزای نایینی یکی از برجسته‌ترین آنان بود که در اثر مشهور خود کوشید به پرسشهای مختلف پیرامون مشروطیت در قالبی استدلالی پاسخ دهد. دراین‌میان، یکی از پرسشهای مهم موضوع قانون و قانونگذاری توسط مجلس و نسبت آن با شریعت بود.مقاله حاضر سعی دارد این موضوع را از دیدگاه علامه نایینی بحث و بررسی کند.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.