Skip to main content
فهرست مقالات

دریدا و نظریه معنا در هوسرل

نویسنده: ؛

پاييز و زمستان 1382 - شماره 39 و 40 علمی-پژوهشی (14 صفحه - از 73 تا 86)

کلیدواژه ها : دریدا ،هوسرل ،معنا ،بیان ،نشانه ،پیشابیانی ،پیشازبانی

کلید واژه های ماشینی : دریدا ،دریدا بر نظریه معنا ،پدیده‌شناسی ،عقیده دریدا ،هوسرل ارتباط و نشانه ،دریدا میان معنا ،پدیده‌شناسی هوسرل ،Derrida ،هوسرل معنا ،Husserl ،هوسرل ارتباط ،نشان‌دادن ،بیانی ،عقیده هوسرل ،دستور زبان ،نشان‌دادن پیوند ذاتی نشانه ،حضوری معنا ،محض ،واقعی ،نشانه و معنا ،هوسرل نشانه ،برنامه پدیده‌شناسی ،مقاله بررسی نقد دریدا ،مثالی بودن ،بیان محض ،به‌نظر دریدا ،امکان تکرار ،معنای منطقی ،دریدا می‌پرسد ،هوسرل

موضوع این مقاله بررسی نقد دریدا بر نظریه معنا نزد هوسرل است. از میان سه جزء زبان در تقسیم‌بندی کلاسیک آن (دستور زبان، منطق، فن سخنوری) هوسرل معنا را در جزء دوم یعنی منطق استوار می‌سازد. او معنای منطقی را از جنس "بیان" می‌داند اما میان بیان و بروز خارجی آن در "نشانه‌ها" و در ارتباط میان انسان‌ها پیوندی ذاتی مشاهده نمی‌کند. از نظر هوسرل ارتباط و نشانه اقشاری خارجی نسبت به بیان‌اند. بنابراین، می‌توان بیان (معنا) را مستقل از ارتباط نشانه‌ای تصور کرد. شکل خالص بیان که در دیالوگ آلوده نشده است سخن بدون مخاطب خارجی یا "تنهاگویی" یا حضور بی‌واسطه معناست. اما به عقیده دریدا میان معنا (بیان) و نشانه‌های آن نوعی درهم تنیدگی ذاتی وجود دارد. معنا هرگز نمی‌تواند مجرد از بافت زبان‌شناختی، نشانه‌شناختی و تاریخی‌اش در نظر گرفته شود. هر یک از این‌ بافت‌ها نظامی از ارجاع است که به فراسوی خود ـ حضوری معنا اشاره دارد. دریدا می‌کوشد با نشان دادن پیوند ذاتی نشانه و معنا، کل برنامه پدیده‌شناسی هوسرل را مورد سؤال قرار دهد.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.