Skip to main content
فهرست مقالات

الإنسان الکامل و خلیفة الله الأعظم و قطب العالم، هو الحقیقة المحمدیة

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (12 صفحه - از 107 تا 118)

کلیدواژه ها :

الاءنسان‌ الکامل ،خلیفه‌ الله الاعظم ،قطب‌ العالم‌ ،الحقیقه المحمدیه

کلید واژه های ماشینی : الحقیقه المحمدیه، قطب، انبیاء، ظهرت، قطب العالم، نبیا، النبوه، مظهر، نبوت، اسم

بما أن الانسان الکامل هو خلیفه الله و قطب العالم، و هو باعتبار الذات واحد، إن جمیع مشایخ العرفان ذهبوا الی أن هذه الحقیقه الواحد لیست آلا الحقیقه المحمدیه (ص)، و لها شؤون منها: الاول: هی المظهر لاسم الله الاعظم الثانی: هی العله الغائیه و سبب ایجاد العالم و بقائه الثالث: هی القطب (ای قطب الاقطاب) لعالم الکون الرابع: نبوتها و خلافتها ازلیه فلذلک هو (محمد (ص)) خلیفه الله الاعظم، و جمیع الانبیاء نوابه و خلفاؤه و هم بتبعیته یدعون الخلق الی الحق و عند انقطاع النبوه، تظهر الولایه من باطن النبوه، و انتقلت القطبیه الی الاولیاء مطلقا، فلایزال فی هذه المرتبه واحد منهم قائم فی هذا المقام، الی أن یختتم بظهور خاتم الاولیاء و هو الخاتم للولایه المطلقه.

خلاصه ماشینی:

"و یؤکد ابن‌ الفارض‌ فی‌ شعره‌ أیضا علی‌ ان کل‌ نبی‌ یدعو به ‌(صلی الله علیه و آله) قومه‌ إلی‌ الحق‌، و یقول‌: و ما منهم‌ الاو قد کان‌ داعیا به‌ قومه‌ للحق‌، عن‌ تبعیه‌ ما من احد من‌ الانبیاء و الرسل‌ الا یدعو به‌ (صلی‌الله علیه‌وسلم‌) قومه‌ لاتباعه‌ (صلی‌الله علیه‌ و سلم‌) لانه‌ الداعی‌ الحقیقی‌، من‌ الازل‌ إلی الابد، استنادا الی مقوله‌ «کنت‌ نبیا و آدم‌ بین‌ الماء و الطین‌» ای‌ بین‌ العلم‌ والصوره‌ الطینیه‌ الآدمیه ‌... و یصرح‌ بهذا المعنی‌ الامام‌ روح‌ الله الخمینی‌ أیضا و یقول‌: «و کما ان‌ الاسماء المحیطه‌ حاکمه‌ علی‌ الاسماء التی‌ تحت‌ حیطتها و قاهره‌ علیها، و کل‌ اسم‌ کانت‌ جامعیته‌ و حیطته‌ اکثر، کان‌ حکمه‌ اشمل‌ و محکومه‌ اکثر، إلی‌ ان‌ ینتهی‌ الامر إلی الاسم‌ الاعظم‌ الذی‌ یکون‌ محیطا علی‌ الاسماء کلها ازلا و أبدا و لم‌ یکن‌ حکمه‌ مخصوصا باسم‌ او اسماء، کذلک‌ الامر فی‌ المظاهر طابق‌ النعل‌ بالنعل‌، فان‌ العالم‌ نقشه‌ ما فی‌ الاسماء الاءلهیه‌ و العلم‌ الربوبی‌، فسعه‌ دائره‌ الخلافه‌ و النبوه‌ و ضیقها فی‌ عالم‌ الملک‌ حسب‌ احاطه‌ الاسماء الحاکمه‌ علی‌ صاحبها و شارعها و هذا سر اختلاف‌ الانبیاء (علیهم‌الصلاه ‌والسلام‌) فی‌ الخلافه‌ و النبوه‌ الی‌ ان‌ ینتهی‌ الامر إلی‌ مظهرالاسم‌ الجامع‌ الاعظم‌ الالهی‌، فتکون‌ خلافته‌ باقیه‌ دائمه‌ محیطه‌ ازلیه‌ ابدیه‌ حاکمه‌ علی‌ سایر النبوات‌ والخلافات‌ کما ان‌ الامر فی‌ المظاهر کذلک‌، فدوره‌ نبوات‌ الانبیاء (علیهم السلام) دوره‌ نبوته‌ و خلافته‌، و هم‌ مظاهر ذاته‌ الشریفه‌، و خلافاتهم‌ مظاهر خلافته‌ المحیطه‌ و هو (صلی الله علیه وآله) خلیفه‌ الله الاعظم‌ و سایرالانبیاء (علیهم‌السلام) خلیفته‌ و دعوتهم‌ فی الحقیقه‌ دعوه‌ الیه‌، و إلی‌ نبوته‌، و آدم‌ و من‌ دونه‌ تحت‌ لوائه‌، فمن‌ اول‌ ظهور الملک‌ الی انقضائه‌ و انقهاره‌ تحت‌ سطوح‌ نور الواحد القهار، دورة‌ خلافته‌ الظاهره‌ فی‌ الملک» (الامام الخمینی 1360: 194)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.