Skip to main content
فهرست مقالات

معرفی کتاب ایران و تحولات فلسطین

نویسنده:

(9 صفحه - از 70 تا 78)

خلاصه ماشینی:

"در نامه‌ای که وزیر امور خارجه وقت، علی اصغر حکمت، در 27/1/1328 (16/4/1949) به عباس صیقل، سر کنسول ایران در بیت‌المقدس، فرستاد، آمده است: «در قسمت نظریه وزارت امور خارجه در باب شناسایی یهود برای اطلاع شخص شما اضافه می‌شود که اصولا روش دولت ایران در این خصوص با نظریه سایر دول اسلامی یکسان بوده و از این روی به نمایندگی شاهنشاهی در سازمان ملل متحد دستور داده شده است که به ورود دولت اسراییل در سازمان ملل متحد رأی مخالف بدهد. هر چند تا اواخر ارتباط ایران و اسراییل، اصرار در پوشیده نگه‌داشتن روابط، جدی بود ولی گزارش نمایندگی ایران در 25/11/1356 تأییدی است بر باور عمومی مردم ایران درخصوص وجود روابط گسترده شاه با اسراییل: «مع‌هذا ظرف سال‌های اخیر وجود نمایندگی و کم و کیف فعالیت‌های آن، هم برای مردم و سازمان‌های مختلف اسراییلی و هم برای نمایندگان دیپلماتیک مقیم این کشور آشکار شده است». در تیر ماه 1343 «زوی دوریل» در بخش‌نامه‌ای که به نمایندگی‌های سیاسی مقیم تهران فرستاد، با عنوان سفیر اسراییل امضا کرده بود که باعث اعتراض عباس آرام، وزیر امور خارجه و سؤال اسراییلی‌ها شد که آیا این اقدام خودسرانه یا با هماهنگی دولت اسراییل بوده است؟ آنها پاسخی مبهم دادند اما آرام توجه داشت که نمی‌تواند به چگونگی روابط با اسراییل کاری داشته باشد و موظف است ظواهر را حفظ کند؛ لذا در نامه مورخ 21/5/1343 به صادق صدریه تأکید می‌کند: «..."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.