Skip to main content
فهرست مقالات

در پی خوشنامی! مقدمه ای بر خاطرات باقر پیرنیا

نویسنده:

(6 صفحه - از 19 تا 24)

خلاصه ماشینی:

"»(9) اما عجیب است که پیرنیا نام سرشناس‌ترین شخصیتهای حوادث سالهای 1341 ـــ 1342 فارس را که نام و تصویر آنان در صفحات نخستین روزنامه‌های کشور درج شده بود ـــ یعنی سران بزرگ‌ترین ایلات و طوایف فارس را که به تیرباران و حبسهای طولانی محکوم شدند ـــ به کلی فراموش می‌کند و در مقابل، نام چهره‌های کمرنگی مانند بلوط جعفرلو و فضل‌الله گلکی را به خوبی به خاطر می‌آورد. من درباره انگیزه‌های عبدالله‌خان ضرغامپور و ناصرخان طاهری اطلاع کافی ندارم؛ اما این را می‌دانم که ضرغامپور، برخلاف برخی نکات منفی که درباره شخصیتش نقل می‌شود و برخلاف رفتار قساوت‌آمیز با برادرش، خسروخان بویراحمدی در زمان جنگ جهانی دوم حاضر به تمکین در برابر انگلیسیها نشد و نیز می‌دانم که این دو را نمی‌توان در زمره «بزرگ مالکان» ایران و متضرر از تقسیم اراضی قلمداد کرد یقین دارم که انگیزه‌های پدرم و غلامحسین سیاهپور به طور کامل سیاسی و دینی بوده است. محمد ضرغامی سالها پیش از حضور باقر پیرنیا در فارس از پیشگامان کشاورزی مدرن در ایران بود و به هیچ «کار غیرمجازی» نیز اشتغال نداشت. در این سند، حبیب شهبازی به منظور احداث باغات در روستای دارنجان، درباره شیوه تقسیم باغ میان مالک و غارس از کلانتر و کدخدایان محله قصرالدشت شیراز ـــ که خبره‌ترین باغداران زمان خود بودند ـــ استعلام کرده و آنان پاسخ داده‌اند. » این تلقی که جامعه عشایری را افتضاح و دامداری متحرک را شیوه تولیدی مغایر با ترقی و مدرنیزاسیون می‌انگاشت، در تجددگرایی سطحی دوره مشروطه ریشه داشت و میراث فکری آن، بدون تلاش برای ارایه حتی یک پژوهش جدی درباره عشایر ایران، به نسلهای بعد انتقال یافت و در پایه سیاستهای عشایری حکومت پهلوی (پدر و پسر) قرار گرفت."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.