Skip to main content
فهرست مقالات

قانون نامه حامورابی (3)

نویسنده:

مترجم:

خلاصه ماشینی:

"120 ـ هرگاه مردی دانه‌هایی را برای انبار کردن در انبار خانه دیگری به وی بسپارد، اگر در مقدار آن دانه‌ها نقصانی پدید آید ـ خواه صاحب خانه آن انبار را گشوده و چیزی از آن دانه‌ها را برداشته باشد یا این که انبار شدن دانه را کلا نزد خود انکار کند ـ صاحب آن دانه‌ها بایستی مقدار دانه‌هایش را در پیشگاه الهه باز گو کند و صاحب خانه بایستی پس از آن، دو برابر مقدار دانه‌ای را که پنهان ساخته بود، به وی بازپس دهد. 141 ـ هرگاه همسر مردی که در خانه وی می‌زیسته، قرار گذارد که خانه‌اش را ترک گوید تا به کارهایی خارج خانه بپردازد و بدین ترتیب، خانه خویش را مهمل نهد و شوی خویش خوار کند، این امر را علیه وی ثابت می‌دارند، سپس شویش اگر بخواهد می‌تواند او را بدون دادن مال متارکه طلاق گوید و این پادافره آن است که وی خانه و همسر خویش را ترک گفته. 148 ـ هرگاه سروری زنی را به همسری گیرد، سپس آن زن به تب دچار آید، اگر مرد بر آن شود که همسری دگر اختیار کند، می‌تواند دیگری را به همسری برگزیند بی آن که نیازی به متارکه با همسر مبتلایش داشته باشد؛ همسری که همچنان در خانه‌ای که شویش بنا نهاده است خواهد زیست و مرد بایستی که تا آن زمان که وی زنده است، بدو بپردازد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.