Skip to main content
فهرست مقالات

استثنائات وارده بر اصل نسبی بودن قرارداد

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : اصل نسبی بودن قرارداد، بیمه، عقد، بیمه عمر، شخص ثالث، استثنائات، قانون، تعهد، استثنائات اصل نسبی بودن قرارداد، حقوق

خلاصه ماشینی: "به موجب این اصل هیچ کس نمی‌تواند بدون موافقت شخص ثالث، به نفع او و یا دست کم به ضرر وی تعهدی به وجود آورد، یعنی عقدی که بین دو طرف بسته می‌شود، نسبت به شخص ثالث اثری ندارد و نمی‌توان تعهد و یا حقی برای دیگری که در انعقاد قرارداد شرکت نداشته است، ایجاد نمود. دوم اینکه، از مفهوم قسمت اخیر ماده 231 قانون مدنی در نگاه اول این گونه استفاده می‌شود که اثر عقد نسبت به شخص ثالث، فقط محدود به مورد ماده 196 قانون مزبور است، حال آنکه تعهد به سود شخص یا اشخاص ثالث در حقوق ما منحصر به این ماده نیست و به طور مثال تأسیس حقوقی ماده 768 این قانون که نمونه آشکار صلح عهدی (2) می‌باشد، استثنای دیگری است که برماده یادشده وارد گردیده است. اگر چه در آنجا نمونه‌هایی را بیان کردیم، با این وجود برای روشن شدن موضوع، به بررسی پاره‌ای از استثنائات که در حقوق ایران بر این قاعده وارد شده است، می‌پردازیم و در این راستا ابتدا قانون مدنی را بررسی می‌کنیم و آنگاه موادی از قانون تجارت و بیمه عمر را که هر یک می‌تواند نمونه تعهد به سود شخص ثالث و انحراف از اصل نسبی بودن قرارداد تلقی گردد، مورد مطالعه قرار خواهیم داد. 3 ـ ماده 247 مورد دیگری که می‌تواند استثنائی بر اصل نسبی بودن قرارداد محسوب شود، معامله فضولی است (موضوع ماده 247 به بعد قانون مدنی)، در این نوع معامله، قرارداد، بین فضول و طرف دیگر عقد بسته می‌شود، ولی اثر این عقد به شخص ثالثی می‌رسد که خود یا نماینده‌اش در انعقاد عقد دخالتی نداشته‌اند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.