Skip to main content
فهرست مقالات

نگاهی به قوانین مربوط به امضای دیجیتالی و ثبت رسمی اسناد

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : امضای دیجیتالی، امضای دیجیتالی و ثبت رسمی، دفاتر اسناد رسمی، اسناد، ثبت، فناوری، گواهی، ثبت رسمی اسناد، الکترونیکی، قانون، سردفتر، امضاء، انجمن ملی دفاتر اسناد، معاملات، صدور گواهی دفتر اسناد رسمی، دفتر ثبت الکترونیکی، گواهی دیجیتالی، گواهی دفتر اسناد رسمی استفاده، ثبت الکترونیکی، دفترخانه، دفتر گواهی امضا، امضاءکننده، تجارت، تشخیص هویت، اسناد الکترونیکی، سنتی، دفاتر اسناد رسمی ایالات‌متحده، حضور شخص امضاءکننده، دفتر اسناد رسمی سنتی، دفترخانه‌های اسناد رسمی

پیشرفت فناوری و لزوم تسریع در انجام معاملات،منجر به‌ بهره‌گیری از شبکه جهانی اینترنت و سایر وسایل ارتباطی‌ سریع در امر تجارت شده است.در این راستا امضای دیجیتالی‌ نیز از پدیده‌های نوظهور است که علی القاعده تمام آثار امضای‌ سنتی را دارد.با این حال،اعطای«گواهی»برای امضای‌ دیجیتالی به این صورت که شخص بتواند بدون مراجعه به‌ دفتر گواهی امضا یا دفاتر اسناد رسمی برا دفعات متعدد از یک امضا استفاده کند،منجر به تقلب،کلاهبرداری و سوءاستفاده و بالنتیجه چالشها و مباحثی شده است. انجمن ملی دفاتر اسناد رسمی ایالات متحده در گزارشی که‌ درپی می‌آید گواهی فوق‌الذکر را با سیستم فعلی(سنتی)ثبت‌ اسناد مقایسه نموده،معایب گواهی دیجیتالی و در عین حال‌ مزایای مراجعه به دفاتر اسناد رسمی را برشمرده و نهایتا به‌ ارایه راهکار پرداخته است.(مترجم)2

خلاصه ماشینی: "امروزه،در عصر تجارت الکترونیکی،در تلاش برای تصویب قوانین ایالتی مربوط به‌ امضای دیجیتالی،یکی از اصول بسیار مهم و جاافتاده در حقوق و تجارت-اینکه‌ امضاءکننده یک سند بهادار باید شخصا نزد فرد ثالث بی‌طرف و قابل اعتماد یعنی سردفتر اسناد رسمی،حضور یابد-فراموش شده است. با اینکه انجمن ملی دفاتر اسناد رسمی‌1به‌طور جدی توسعه فناوری جدید الکترونیکی را به‌عنوان یکی از عوامل تسهیل نقل و انتقالات رسمی تشویق می‌کند،در عین حال انجمن همواره بر این نظر بوده که مراحل ثابت و ضروری صدور یک گواهی- عملی که در دفترخانه‌های رسمی برای تأیید اسنادی که دارای ارزش مالی یا اهمیت‌ خاصی هستند،انجام می‌گیرد-باید در مورد اسناد الکترونیکی نیز همانند مدارک کاغذی‌ باشد. در اینجا سه مورد از این قوانین به‌عنوان نمونه ذکر می‌شود: بند یک-جز در مواردی که قانون یا قرارداد به نحو دیگری مقرر داشته است،گواهی‌ صادره از یک مرجع مجاز برای تأیید امضای دیجیتالی که با در نظر گرفتن کلید عمومی‌ منرج در گواهی تصدیق گردیده،برای تشخیص هویت فرد کفایت خواهد کرد. بند دو-اگر از یک گواهی امضاء به مثابه تصدیق محضری‌2استفاده شود،در این‌ صورت مرجع صادرکننده گواهی،در صورت فقدان ارکان لازم برای صدور آن مسئولیتی‌ همانند دفاتر اسناد رسمی-البته با محدودیت‌های مقرر برای این تعهدات در رویه و عرف‌ (1) Electronic Signatures in Global and National Commerce Act.. انجمن ملی دفاتر اسناد رسمی در زمینه فناوری نوظهور دیجیتالی-که هنوز برای اکثر مردم در ابهام قرار دارد و قابل اعتماد نیست-اهمیت فوق العاده‌ای برای دفاتر اسناد رسمی قایل شده و در این‌ زمینه کاملا تنهاست: در وهله اول به نظر می‌رسد که الزام دفترخانه به تشخیص هویت شخصی که سندی‌ را امضا می‌کند،در عصر دیجیتال نیز قابل طرح است،زیرا در این دوره رایانه‌ها،و نه‌ مثل گذشته،افراد سند ایجاد خواهند کرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.