Skip to main content
فهرست مقالات

تحلیلی بر کتاب مجالس العشاق

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : کتاب مجالس العشاق، مجالس العشاق، عاشق، مجالس العشاق نوعی تفسیر ادبی، داستان، کتاب، عشق، جوان، شعر، مؤلف مجالس العشاق داستان

خلاصه ماشینی: "به قول جامی: درون حسن روی نیکوان چیست؟ نه آن حسن است تنها، گوی آن چیست؟ جز از حق می نیاید دلربایی که کس را نیست شرکت در خدایی مؤلف، شاگرد مکتب جامی است و در جای جای کتاب از اشعار و آثار جامی و نیز عطار و عراقی و حافظ و قاسم انوار و مولوی و شبستری استفاده می‌کند اما بیش از آن که بر نظریه وحدت وجودی جامی(و در واقع ابن عربی) تأکید داشته باشد نظرش به اندیشی عارفانه-شاعرانه مکتب احمد غزالی معطوف است، و آنجا که قضایای حسن و عشق و حزن را به تفصیل می‌نگارد (ص 7)گویی نوشته‌های خواجه احمد غزالی را می‌خوانیم. امیر حسین هروی که آن سؤالات را از شیخ محمود شبستری کرده و شبستری گلشن راز را در جواب او سروده، خوش داشت که اکثر میان لولیان باشد، (ص 126)و شیخ محمود شبستری عاشق ابراهیم منظور بود و آنجا که شراب و شاهد را وصف می‌کند نظر بدو دارد(ص 129)، در حالی که شبستری تصریح نمود مرادش از این کلمات معنای ظاهری نیست: شراب و شمع و شاهد عین معنی است که در هر صورتی او را تجلی است کتاب مجالس العشاق در مجموع با تکیه نامحدودی که مؤلف آن بر عفو الهی می‌نماید، حال و هوایی اباحی دارد. صحنه‌هایی از اخلاقیات مردم آن عصر که در کتابی همچون بدایع الوقایع واصفی هروی(تالیف از 918 به بعد)توصیف شده در مجالس العشاق(تألیف 908 و 909)نیز مندرج است 1 و اگر زمانی در شعر عاشقانه چشم را به«عین»و «عین»را به ذات تعبیر می‌نموده‌اند یا ابرو را به«حاجب»و«حاجب»را صفت معنی می‌کرده‌اند، مؤلف این کتاب گه‌گاه اشعار عارفانه محض را به معنای جسمانی و شهوانی تعبیر می‌نماید."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.