Skip to main content
فهرست مقالات

واژه فارسی باستان پاتشهورش و تحول سپسین آن (خلاصه)

نویسنده:

ISC (30 صفحه - از 195 تا 224)

کلید واژه های ماشینی : واژه فارسی باستان پاتشهورش، فارسی باستان پاتشهورش و تحول، جاینام، سپسین، کتیبه‌های فارسی باستان به کار، پتشخوار، هوشنگ اعلم، بار در کتیبه‌های فارسی، بررسی موقعیت جغرافیایی پتشخوار، گیل

خلاصه ماشینی:

"واژهء فارسی باستان پاتشهورش‌1و تحول سپسین آن‌ (خلاصه) هوشنگ اعلم این واژه که اسم یا صفتی منسوب به*پتشـ(خـ)ور2است(لفظا به‌معنای‌ «پتشخواری،از اهل پتشخوار»)یک‌بار در کتیبه‌های فارسی باستان(به خط میخی)و در مورد شخصی به نام گئوبرو3(که مورخان یونانی او را گبریاس‌4) خوانده‌اند)به‌عنوان نیزه‌بردار داریوش هخامنشی،به کار رفته است. مؤلف سوابق این جاینام را در قدیمترین منابع تاریخی و جغرافیایی(آشوری، یونانی،پهلوی،و غیره)و نظرات دانشمندان قدیم و جدید را به تفصیل بررسی‌ کرده است،و به این نتیجه رسیده که جاینام مذکور همان جاینام پتشخوار(-گر) دوره‌های سپسین(دورهء ساسانی،دورهء پس از اسلام)است. در پایان،مؤلف استطرادا به توضیح معنای لغوی گئوبرو(گبریاس)که چندین‌ بار در کتیبه‌های فارسی باستان به کار رفته است پرداخته و این واژه را به صورت‌ سپسین گاوباره،عنوان یا لقب گیل(یعنی«گیل گاوباره»)،یکی از احفاد جاماسپ، برادر کواذ پدر انوشیروان،که پس از بیعت گیلانیان و دیلمیان،به‌طور ناشناس«با دو سر گاو گیلی»عازم تسخیر طبرستان شد،مربوط کرده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.