Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی مواردی از نظام آوایی چند گویش مرکزی ایران

نویسنده:

ISC (16 صفحه - از 41 تا 56)

کلید واژه های ماشینی : گویش، مصوت، واج، گویشهای مرکزی ایران، صامت، امتداد، فارسی، زبان، واژه، جرقویه

خلاصه ماشینی:

"در مورد هجاهای‌ CVCC در فارسی باستان، لازم به ذکر است که در گویشهای مذکور بر اثر قاعده ساده سازی، خوشه‌های صامتهای آغازی تبدیل به ساخت هجایی طبیعی‌تر می‌شود:مانند: واژه در گویش کوه پایه ریشه در فارسی باستان (گره) erag -oarg در بعضی گویشها مانند کوه‌پایه(در شرق اصفهان)، هرگاه سرعت گفتار گویشور از میزان بیش از معمول پیروی کند و یه کندی نگراید، دو صامت آغاز واژه آنقدر در مجاورت هم نزدیک ادا می‌شوند که یادگاری از شیوه ادای دوران باستان را تداعی می‌کند، ولی بهنگام گرایش به کندتر شدن سرعت گفتار مصوب شبه شوای میانجی 1 بین خوشه صامت‌های آغازی ظاهر می‌شود. در گویش نیک آباد که با فارسی معیار تمایز بیشتری دارد آن صوت بصورت مصوتی بکار می‌رود که واجد تمایز معنایی در تک‌واژ می‌باشد: uk (کجاست) ?uk (بیرون) ud (دوغ) ?ud (دود) در گویش اخیر الذکر a بصورت کوتاه و بلند :a تمایز معنای حاصل می‌کند: erav (بره) er:av (بند خاکی کوچک) در مواردی که صامت/h/حذف شود مانند فارسی معیار مصوت کوتاه مذکور دارای امتداد می‌شود: r:as (شهر) ras (شر) این فرآیند در گویش کوه پایه نیز بهمان صورت در مورد واج دیگر عمل می‌کند: en:ob (بهانه) enob (بنه) در فارسی معیار بجز صامت فوق حذف بست واج چاکنایی نیز باعث افزایش مصوت ماقبل می‌گردد، مانند:که کلمه اخیر الذکر با کلمه‌ dab تولید تمایز معنایی می‌کند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.