Skip to main content
فهرست مقالات

عبدالله بن جعفر بن ابی طالب

نویسنده:

(20 صفحه - از 25 تا 44)

کلیدواژه ها : بنی‌امیه ،عبدالله‌بن جعفر ،زینب کبری(س) ،بنی‌هاشم

کلید واژه های ماشینی : عبدالله‌بن جعفر ،عبدالله‌بن ،احمدبن یحیی بلاذری ،رسول خدا ،معاویه ،ازدواج عبدالله‌بن جعفر ،یزید بن معاویه ،قیس ،ابی‌طالب ،علی‌بن ابی‌طالب ،علی‌بن ،مصعب‌بن عبدالله الزبیری ،مصعب‌بن عبدالله ،احمدبن یحیی ،ابن‌حجر العسقلانی ،محمدبن علی‌بن ،علی‌بن حسین ،زینب‌کبری ،بلاذری ،یزید ،وفات ،زندگی عبدالله‌بن جعفر ،احمدبن علی‌بن محمد ،یوسف‌بن عبدالله‌بن محمدبن ،علی‌بن حسین مسعودی ،احمدبن ،عبدالله‌بن محمدبن عبدالبر ،ام‌کلثوم ،ابن‌حجر ،کوشش

تحقیق درباره شخصیت‌های صدر اسلام به ویژه کسانی که هم عهد رسول خدا(ص) را درک کرده و هم در دوره پر آشوب پس از رحلت آن حضرت حضور داشته و گاه در خلق یا تقویت برخی حوادث نقش فعال و مؤثری ایفا کرده‌اند، برای نشان دادن تصویری نسبتا واضح و در عین حال واقعی از اوضاع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی آن روزگار ضروری و با اهمیت می‌نماید؛ از این‌رو در این مقاله برآنیم با بهره‌گیری از منابع گوناگون، تا حد امکان با بازگویی سیر تاریخی زندگی عبدالله‌بن جعفر، در جهت تبیین و روشن نمودن اوضاع مذکور گام برداریم.

خلاصه ماشینی:

"(17) دیگر دختر زینب‌کبری(س)، ام‌کلثوم، را معاویة‌بن ابی‌سفیان در مقابل پرداخت دین عبدالله‌بن جعفر، از وی خواستگاری کرد، ولی عبدالله‌ با بیان این‌که مرا امیری است که بی‌اذن او کاری نکنم، اختیار دخترش را به حسین‌بن علی(ع) واگذار کرد و حسین(ع)، با وجود این‌که مروان‌بن حکم، به دستور معاویه، با عده‌ای از مردم برای جلب رضایت حسین‌بن علی(ع) بر در خانه او جمع شده بودند، با گرفتن وکالت از ام‌کلثوم، وی را به ازدواج قاسم‌بن محمدبن جعفر درآورد. علی(ع) به خاطر علاقه‌ای که به برادرش جعفربن ابی‌طالب داشت، به فرزندان او به دیده فرزندان خود می‌نگریست و حتی عبدالله‌ را در ردیف فرزندان خود می‌شمرد؛ برای مثال، وی بعد از حکمیت، در جواب کسانی که گفتند: علی باید با افراد وفادارش بجنگد تا ظفر یابد یا کشته شود، فرمود: به خدا قسم از این امر غافل نبودم و به دنیا بی‌رغبت بودم و از مرگ باک نداشتم، اما ترسیدم این دو ـ حسن و حسین ـ کشته شوند و نسل رسول خدا(ص) منقطع گردد و نخواستم این دو، یعنی محمدبن حنفیه و عبدالله‌بن جعفر، کشته شوند؛ زیرا می‌دانم آنان به خاطر من این‌جا هستند؛ از این‌رو، هر آن‌چه قوم خواستند؛ صبر پیشه کردم. (28) عبدالله‌بن جعفر نیز به پاس رفتار نیک عموی خود، در همه حال همراه و مطیع او بود؛ برای نمونه، هنگام تبعید ابوذر غفاری، به رغم دستور عثمان‌بن عفان که گفته بود او را به تنهایی از شهر خارج کنند، عبدالله‌بن جعفر در کنار حسنین(ع) و عقیل‌بن ابی‌طالب، علی(ع) را در بدرقه ابوذر همراهی کرد؛(29) و یا هنگامی که ولیدبن عقبه در کوفه به علت مستی، نماز صبح را چهار رکعت خواند عثمان‌بن عفان به شهادت مردم کوفه و اصرار علی‌بن ابی‌طالب(ع) مجبور به اجرای حد شد، عبدالله‌ به دستور علی(ع) حد را جاری ساخت."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.