Skip to main content
فهرست مقالات

تأثیر حافظ و عشق عرفانی در خلق دیوان غربی - شرقی گوته

نویسنده:

علمی-پژوهشی (14 صفحه - از 47 تا 60)

کلید واژه های ماشینی : گوته ،حافظ ،عشق ،شرقی ،ماریانه فون ویلمر ،عشق عرفانی در خلق دیوان ،دیوان غربی ،دیوان حافظ ،ماریانه ،آلمانی ،زلیخای ،اشعار ،خلق دیوان غربی ،نقش حافظ و عشق عرفانی ،تأثیر حافظ و عشق عرفانی ،ادبی ،شرقی گوته ،هجرت ،آلمانی به ماریانه فون ،دیوان حافظ و سفر خیالی ،عشق گوته نسبت به ماریانه ،آشنایی گوته با ماریانه ،شاعر ،ادبیات ،شرقی گوته نقش ،سفر ،عشق و ماریانه زلیخای دیوان ،ماریانه فون ویلمر در سال ،روحانی ،گوته به ماریانه

عوامل عدیده ای در شکل گیری دیوان غربی - شرقی گوته نقش تعیین کننده ای داشته اند، و در این میان نقش حافظ و عشق عرفانی این نویسنده نامدار آلمانی به ماریانه فون ویلمر (Mariane von Willmer) بسیار چشمگیرترند. در این که اندیشه حافظ و دیوان وی منبع الهام گوته برای خلق این شاهکار ادبیات غنایی آلمان شد و ارادت خاص گوته به حافظ انگیزه اصلی او برای پی ریزی این اثر و هجرتی روحانی و عرفانی از دنیای پرآشوب غرب به شرق بود، هیچ شک و تردیدی وجود ندارد، اما نباید از نظر نیز دور داشت که بدون آشنایی گوته با ماریانه و بالطبع تاثیرپذیری او از این عشق، آفرینش دیوان غربی - شرقی به گونه ای که در سال 1819 منتشر شده است، ممکن نبود و این اثر جلوه دیگری می یافت. عشق افلاطونی گوته به ماریانه، زلیخای دیوان غربی - شرقی، برای او محملی شد تا با سیر و سلوک در ادبیات شرق و بخصوص دیوان حافظ و سفر خیالی خود به مشرق زمین به مفهوم عشق عرفانی دست یابد و عشق شرقی خمیر مایه دیوان او شود.

خلاصه ماشینی:

"در این‌که اندیشهء حافظ و دیوان وی منبع الهام گوته برای خلق این‌ شاهکار ادبیات غنایی آلمان شد و ارادت خاص گوته به حافظ انگیزهء اصلی او برای پی‌ریزی این اثر و هجرتی روحانی و عرفانی از دنیای پرآشوب غرب به شرق بود،هیچ شک و تردیدی وجود ندارد،اما نباید از نظر نیز دور داشت که بدون آشنایی گوته با ماریانه و بالطبع تأثیرگذاری او از این عشق، آفرینش دیوان غربی-شرقی به‌گونه‌ای که در سال 1819 منتشر شده است،ممکن نبود و این اثر جلوهء دیگری می‌یافت. ارادت خاص گوته به حافظ و ادبیات شرق و عشق افلاطونی او به ماریانه در خلق دیوان غربی-شرقی در سال 1819 که در ادبیات آلمان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است،نقش ویژه و کلیدی ایفا کرده‌اند. اگرچه گوته بعد از کناره‌گیری ناپلئون در سال 1814 و عقد معاهدهء صلح پاریس که‌ نتیجه آن حاکمیت آرامش در آلمان و دیگر کشورهای اروپایی بود،بایستی در خود دلیلی برای‌ هجرت درونی به شرق و فرار از اوضاع نابسامان اقتصادی و سیاسی روز نمی‌دید،اما این اقدام‌ را می‌توان بهانه‌ای نیز برای توجیه عطش سیری‌ناپذیر این نویسنده در پیمودن افق‌های تازه‌ و خاموش ساحتن آتش درونی با کمک سیر ادبی جدید دید. اگرچه در صورت عدم‌ آشنایی گوته با حافظ و دیوان او خلق اثر جاودانه‌ای چون دیوان غربی-شرقی امکان‌پذیر نبود،اما اگر عشق گوته نسبت به ماریانه نیز او را متحول و دگرگون نمی‌ساخت،تصور کتابی‌ تحت‌عنوان دیوان غربی-شرقی به شکلی که در سال 1819 منتشر شد،غیرقابل تصور بود و فقط شاید مجموعه آثاری در رثای حافظ و شرق پدید می‌آمد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.