Skip to main content
فهرست مقالات

پی آمدهای غیبت بر اندیشه و حیات سیاسی شیعیان

نویسنده: ؛

زمستان 1384 - شماره 24 (32 صفحه - از 33 تا 64)

کلیدواژه ها : تشیع ،غیبت ،امام مهدی(عج) ،اندیشه سیاسی ،تقیه ،فرق الشیعه

کلید واژه های ماشینی : غیبت امام زمان ،غیبت امام ،دوران غیبت ،شیعیان در زمان غیبت ،شیخ مفید ،امام زمان ،شیخ صدوق ،شیخ طوسی ،زمان غیبت ،قم ،صدوق ،دوران غیبت کبری ،مفید ،طوسی ،زمان غیبت امام ،پیشین ،تاریخ شیعه ،مذهب شیعه ،امام مهدی ،نظریه امامت ،علمای شیعه ،دوران حضور ائمه ،زمان ظهور امام ،سید مرتضی ،حدیثی از امام ،دوران امامت ،زمان ظهور ،فقهای شیعه ،زندگی شیعیان ،امامان شیعه

غیبت امام زمان(ع) مهم‌ترین رویداد تاریخ سیاسی مذهب شیعه است که عملا تاریخ شیعه را به دو دوره مجزا؛ یعنی دوران حضور ائمه(ع) و دوران غیبت تقسیم کرده است. دوران غیبت کبری از سال 329ه آغاز شد؛ در نامه‌ای که امام مهدی(ع) چند روز قبل از وقوع غیبت کبری به علی بن محمد سمری چهارمین و آخرین سفیر خود نوشت، اعلام داشت که دوران غیبت کبری فرا رسید و ظهور مجدد او منوط به اجازه خداوند است.1 سال 329ه را می‌توان سال گسست در تاریخ رهبری شیعه نامید. وقوع این حادثه تأثیرات مهمی در تاریخ شیعه بر جای نهاد که مهم‌ترین آن خلاء رهبری است. این امر موجب بروز انشعاب‌هایی در درون شیعیان شد. علمای شیعی تلاش نمودند با تبیین نظریه امامت در دوازده نفر، مانع این امر شوند و پس از حملات فکری مخالفان به توجیه و تبیین مسئله غیبت پرداختند. اهتمام ایشان در پاسخ‌گویی به تکلیف رهبری شیعیان در زمان غیبت به ارائه نظریه جانشینی علما منجر شد و سرانجام تلاش کردند راهکارهای عملی و نظری چگونگی زندگی شیعیان در درون جامعه اهل سنت را نشان دهند.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.