Skip to main content
فهرست مقالات

وضعیت امور خیریه تهران در دوره مشروطیت

نویسنده:

ISC (16 صفحه - از 230 تا 245)

خلاصه ماشینی: "چون در این عصر اخیر-که قرن چهاردهم هجری است- بعض از امراض مسریهء مزمنه در خطهء ایران خاصه طهران شیوع‌ یافته که غالبا علاج آنها به وسیلهء تزریق و برای مواد تزریقه محتاج‌ به خارجه‌[است‌]و شدت احتیاج به آن،اهالی را دچار مشکلات‌ کرده و بسا شاید که در بعض اوقات دسترس به آن نباشد یا کمیاب‌ و قلیل الوجود باشد که معالج به مضیقه و مریض به مخاطراتی‌ افتد که صعب العلاج و بالاخره منجر به تلفات و هلاکت نفوس‌ شود،حضرت والا شاهزاده عبد الحسین میرزا فرمانفرما-دامت‌ شوکته-محض دفع احتیاج اهالی این آب و خاک و تسهیل امر آنها در فراهم شدن وسایل علاجیه،نخستین کسی بود که تصمیم فرمود و همت گماشت که طلبا لمرضات الله تا یک درجه اسباب آسایش‌ عمومی و وسایل علاجیهء آنان را در همین پایتخت فراهم نماید که‌ با قرب الوسائل معالجه شوند و این اثر خیر در صفحهء روزگار از ایشان به یادگار بماند که ذخیرهء اخرویهء ایشان گردد و مقدمه با هیئت دولت در این موضوع مذاکره و مشاوره نموده،مورد تحسین‌ و تصویب و نتیجه هم این شد که حضرت والای معظم له،از اراضی‌ ملکی خودشان یک محلی را برای مؤسسهء پاستور تعیین نماید که‌ ابنیهء لازمهء آن،از محل و مسکن عملجات و اجزا و مستخدمین به‌ قدر مقدور و خانهء دکتر و رئیس مؤسسه در آن بنا و ساخته شد که‌ مواد تزریقیه و اسباب و لوازم تلقیحیهء امراض متنوعه از قبیل آبله‌ و طاعون و وبا و دیفتری و گزیدهء سگ هار و سفلیس و سوزاک و امثال آنها در آن محل تهیه و تدارک شود و به مبلغ ده هزار تومان هم‌ شخص حضرت والا از مال خود به مصرف بنای آن برساند و پس‌ از این مشاوره و تصویب هیئت دولت،حضرت والا مقداری از باغ واقعه در محلهء حسن آباد تهران را-که در سوم ربیع الثانی‌ 1324 ق."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.