Skip to main content
فهرست مقالات

همگرایی و ثبات در خلیج فارس

نویسنده:

(14 صفحه - از 70 تا 83)

کلید واژه های ماشینی : همگرایی، خلیج‌فارس، سیاسی، عراق، بازرگانی، اقتصادی، اروپا، نظام‌های سیاسی کشورهای جنوب خلیج‌فارس، نفت، آمریکا

خلاصه ماشینی:

"8 حال باید دید،با توجه به آنچه گفتیم،آیا زمینه‌هایی وجود دارد که‌ کشورهای حوزهء خالیج فارس بتوانند آگاهانه و مستقلانه به سوی‌ همگرایی گام بردارند؟ زمینه‌های لازم برای همگرایی ارنست‌هاس چنین تعریفی از همگرایی بین‌المللی فراپیش می‌نهد: فرایندی که برابر آن،گردانندگان سیاسی چند یگان ملی‌ برانگیخته می‌شوند تا وفاداری،خواسته‌ها و پویه‌های سیاسی خویش را به کانونی بزرگتر واسپارند،به گونه‌ای که نهادهای این‌ کانون بتوانند یا بخواهند صلاحیت‌هایی را بر کشورهای پیشین‌ [و اینک عضو]اعمال نمایند. پس از جنگ دوم خلیج فارس(91-1990)و درهم شکسته شدن‌ نیروهای عراق در کویت،شش وزیر خارجه کشورهای عضو همان‌ شورا،به همراه وزیران خارجه مصر و سوریه،در 6 مارس 1991، نشستی در دمشق سازمان دادند و گروه 2+6 را بر بنیاد پنج اصل زیر شالوده‌ریزی کردند: 1-عمل کردن مطابق اساسنامهء اتحادیه عرب و منشور ملل متحد 2-ایجاد نظم نوین عربی براساس اقدامات مشترک عربی 3-تلاش برای حل نزاع اعراب و اسرائیل براساس قطعنامه‌های‌ سازمان ملل متحد 4-تأکید بر همگرایی اقتصادی بین دولت‌های عرب 5-در نظر گرفتن حاکمیت دولتهای عرب در ورای ماهیت و منابع‌ اقتصادی آن دولتها26 . اما از 1991 حضور سیاسی‌ و نظامی این دو کشور و شماری دیگر از کشورهای اروپایی در حوزهء خلیج فارس به گونه‌ای گسترش یافته که در راه همگرایی منطقه‌ای در این سامان سد و بندهای بزرگ ایجاد کرده است. با توجه به موضع‌گیری ایالات متحده آمریکا و ایران در برابر یکدیگر و با در شمار آوردن ایستار خصمانه ایران و اسرائیل در برابر هم،همه فرایندهای یاد شده به دور شدن هر چه بیشتر سیاست‌ها و راهبردهای شمال خلیج فارس(ایران)و جنوب آن(شیخ‌نشین‌ها)منجر گردیده و واگرایی بیشتری میان آنها به وجود آورده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.