Skip to main content
فهرست مقالات

ماهیت دمکراتیک اسلام؟!

(16 صفحه - از 327 تا 342)

کلید واژه های ماشینی : دمکراسی، خلافت، اسلامی، توحید، سیاسی، دینی، حاکمیت، اجماع، خلافت انسان، مفهوم

خلاصه ماشینی: "راقم سطور، البته با این تعبیر، مگر به تسامح، موافق نیست اما باید توجه داشت در اصطلاح "مودودی" نیز، این "تئو ـ دموکراسی"، دقیقا نه یک تئوکراسی به سبک قرون وسطائی یا حاکمیت طبقاتی روحانیون است، و نه یک دموکراسی سکولار با درونمایه‌ها و غایات لیبرالیستی است بلکه جامعه‌ای است که براساس کتاب خدا و سنت پیامبر اسلام و به روش مشارکت همه مردم اداره می‌شود. ) پس مفهوم شوری و مشورت اسلامی که در قرآن کریم، تشریع و توصیه شده است، محمل مناسبی برای "دمکراسی لیبرال" نخواهد بود، گرچه حقوق مردم و نیز آراء و سلائق آنان در حدودی که خدای متعال، ترخیص یا حکم فرموده، صد در صد محترم است. و اما آنچه اقبال لاهوری و متفکران مسلمان (شیعه یا سنی) دیگری در باب "شورائی کردن اجتهاد" گفته‌اند، امری علی‌حده و مستقل از اجماع است و آن نیز ربطی به دمکراسی ندارد بلکه توصیه مشروع و معقولی است که در جمهوری اسلامی ایران نیز تحت عنوان "شورای افتاء" طرح شده و در واقع، بکار تعمیق و تدقیق در امر "فتوی" می‌آید و نه به آراء عمومی گذاردن احکام شرع!! نتیجه پیش شرط اصلی هرگونه تصمیم دستجمعی و همفکری و همکاری یا کثرت گرائی و تبادل قدرت در جامعه اسلامی، رعایت اهداف و احکام اسلامی است و اگر مراد از "دمکراسی اسلامی"، تعامل قوا و تبادل نظر در همین چارچوب باشد، باید گفت: آری، دمکراسی اسلامی، تعبیر صحیح و قابل قبولی است، در غیر اینصورت باید همچون اقبال لاهوری گفت: «دمکراسی، گرچه بتواند مفهوم مثبتی تلقی شود اما در غرب در خدمت سرمایه‌داری و سکولاریزم و مادی گرائی که ارزشهای معنوی و اخلاقی را بشدت تضعیف کرده، در آمده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.