جایگاه قراردادهای بیع متقابل در پروژه‌های بالادستی نفت و گاز ایران و مقایسه آن با قراردادهای مشارکت در تولید مقالة

مؤلف: منتظر، مهدی ؛ ابراهیمی، سید نصرالله ؛

حقوقی بین المللی پاییز و زمستان 1392 - شماره 49 التصنيف: العلمية - البحثية/ISC (‎18 صفحة - من 215 إلی 232 )

الکلمات المفتاحية: قراردادهاي بيع متقابل قراردادهاي مشاركت در توليد بخش بالادستي نفت و گاز هزينه هاي سرمايه ای هزينه هاي غیر سرمايه ای عمليات نفتی سرمايه گذاري خارجي gas foreign investment Production sharing contracts non Buy Capital costs Back Contracts Upstream Section of Oil Petroleum Operation نفت شرکت ملی نفت ایران نفت و گاز تولید بخش بالادستی صنعت‌نفت و گاز پیمانکار نفت و گاز ایران

fa en

خلاصة:

از اوایل دهه هفتاد شمسی یکی از شیوه‌ها و سازوکار‌های حقوقی و قراردادی رایج جهت تأمین مالی و جذب سرمایه‌گذاری به‌ویژه سرمایه‌گذاری خارجی، استفاده از قراردادهای بیع متقابل در بخش بالادستی صنعت نفت و گاز بوده است. علت این امر علاوه‌بر امکان جلب و جذب سرمایه‌گذاری، وجود الزامات و محدودیت‌های قانونی بوده است. بر این اساس، این مقاله ضمن بررسی جایگاه حقوقی و قراردادی قراردادهای مذکور، آن را با نوع دیگری از قراردادهای بالادستی صنعت نفت دنیا موسوم به قراردادهای مشارکت در تولید مقایسه می‌نماید تا ماهیت حقوقی و جایگاه این دو تأسیس قراردادی را علی‌رغم وجود الزامات قانونی و محدودیت‌های پیش‌گفته روشن نماید.

ملخص الجهاز:

در این قراردادها سرمایه‌گذار خارجی به‌عنوان پیمانکار، عملیات توسعه میدان‌های نفت و گاز را با سرمایه و تأمین مالی خود طی مدت معین انجام داده و با شروع تولید، پیمانکار کلیه عملیات بهره‌برداری میدان را به شرکت ملی نفت تحویل می‌دهد و حداکثر 60 درصد محصول تولیدی پروژه را به‌عنوان استهلاک هزینه‌ها و حق‌الزحمه به مدت معین توافقی، مثلا پنج تا هفت سال، به قیمت روز دریافت می‌نماید. لذا به‌موجب ماده 14 برنامه چهارم توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور، شرکت ملی نفت ایران نه‌تنها می‌تواند از قراردادهای بیع متقابل استفاده کند، بلکه این اختیار را دارد که از دیگر راهکارهای مناسب‌ جهت جلب سرمایه‌گذاری خارجی و خدمات شرکت‌های نفتی خارجی‌ نیز بهره بگیرد. این درحالی است که قراردادهای نسل ‌سوم بیع متقابل به‌صورت سقف هزینه‌های سرمایه‌ای منعقد نمی‌شود بلکه قراردادهای مزبور با یک تخمین اولیه از هزینه‌های سرمایه‌ای منعقد می‌شود و سقف قطعی هزینه‌های سرمایه‌ای این نوع قراردادها که ترکیبی از هزینه‌های مستقیم، درصد معینی از هزینه‌های مدیریتی 5 و هزینه‌های اجرای برخی از فعالیت‌های انحصاری و خاص از سوی شرکت‌های وابسته پیمانکاران بین‌المللی است، پس از انعقاد و انجام مهندسی پیشرفته FEED و برگزاری مناقصات تحت نظارت شرکت ملی نفت ایران ظرف مدت معینی تعیین می‌شود. نتیجه علت رجوع به قراردادهای بیع متقابل در بخش بالادستی صنعت نفت و گاز را می‌توان در تضمین این نوع قراردادها در حاکمیت و مالکیت دولت ایران بر منابع نفت و گاز، ضرورت تعامل با شرکت‌های بین‌المللی نفتی در عرصه نفت و گاز و از همه مهم‌تر، تأمین مالی و جذب سرمایه‌گذاری به‌ویژه سرمایه‌گذاران خارجی دانست.

استلام ملف الإرجاع :
(پژوهیار, , , )

رابط قصير:

دخول / الاشتراک

تحتاج الدخول لعرض محتوى المقالة. إذا لم تكن عضوًا ، فتابع من الجزء الاشتراک.

دخول