Skip to main content
قائمة المقالات

مدارس دیوبندیه نظام آموزشی و پیامدهای اجتماعی - فرهنگی

مؤلف:

العلمية - البحثية (وزارت علوم)/ISC (17 صفحة - من 117 إلی 133)

الکلمات المفتاحية :

شبه قاره هند ،نظام آموزشی ،دیوبندیه ،مدارس دیوبندیه ،هند بریتانیا

الكلمات المفتاحية عبر المكننة : مدرسه ، مدرسه دیوبند ، مدارس دیوبندیه نظام آموزشی ، هند ، مدارس دیوبندیه ، دارالعلوم ، آموزش ، مدرسه دارالعلوم دیوبند ، سیاسی ، علمای مدارس دیوبندیه

مسلمانان شبه قاره هند از سده هجدهم میلادی به سبب آغاز دوره استعمار و با توجه به شرایط اجتماعی، فرهنگی و سیاسی، در مواجهه با مسائل جدید جامعه، بیشتر بر انجام فعالیت های فرهنگی متمرکز شدند. بدین منظور با تاسیس مدارس دینی به سبک جدید، موجب ایجاد تحولی چشمگیر در میان مسلمانان شدند. از مجموعه مدارس اسلامی هند، مدرسه دارالعلوم دیوبند که از نیمه سده نوزدهم میلادی فعالیت خود را آغاز کرد، ویژگی های برجسته ای دارد. بنیانگذاران این مدرسه در طراحی نظام آموزشی، برنامه درسی، شیوه های تدریس، ارائه آموزش به زبان اردو و نیز ساختار اداری و مالی مستقل مدرسه، به مدارس جدید انگلیسی نظر داشتند. با این حال، محتوای آموزشی و کتاب های درسی تماما همان متون کلاسیک اسلامی بود و علما از تدریس دروس جدید و نیز آموزش زبان انگلیسی خودداری کردند. مدارس دیوبندیه در طی چند دهه گستره جغرافیایی وسیعی را در هند فراگرفت و شمار زیادی از فارغ التحصیلان آن، به عنوان علمای دینی در عرصه های مختلف اجتماعی و سیاسی، فعالانه حضور یافتند. از جمله کارکرد های این طبقه اجتماعی جدید، تعریف نوینی بود که برای هویت فردی و جمعی مسلمانان هند - جامعه ای در حال گذار از سنت به تجدد- ارائه دادند. علمای مدارس دیوبندیه با مراجعه به کتاب و سنت از یک سو با لحاظ شرایط جدید از سوی دیگر، هویت فردی و اجتماعی خویش را باز تعریف کردند و بر رغم پایبندی به سنت، اصلاح و تحول در آن را نیز پذیرفتند.

خلاصه ماشینی:

"مدارس دیوبندیه نظام آموزشی و پیامدهای اجتماعی ـ فرهنگی ( لیلا هوشنگی (دریافت مقاله :١٣٩٢/٠٦/١٦- پذیرش نهایی: ١٣٩٣/٠٢/٣١) چکیده مسلمانان شبه قاره هند از سده هجدهم میلادی به سبب آغاز دوره استعمار و با توجه به شرایط اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی ، در مواجهه با مسائل جدید جامعه ، بیشتر بر انجام فعالیت های فرهنگی متمرکز شدند. بنیانگذاران این مدرسه در طراحی نظام آموزشی ، برنامه درسی ، شیوه های تدریس ، ارائه آموزش به زبان اردو و نیز ساختار اداری و مالی مستقل مدرسه ، به مدارس جدید انگلیسی نظر داشتند. با این حال ، محتوای آموزشی و کتاب های درسی تماما همان متون کلاسیک اسلامی بود و علما از تدریس دروس جدید و نیز آموزش زبان انگلیسی خودداری کردند. ساخت بناهای جدید برای مدارس دیوبندیه در دیگر شهرهای هند نیز روان یافت و این عمل در دوره ضعف حاکمان مسلمان و تقویت نفون انگلیسیها، به نماد فعالیت مسلمانان تبدیل شد (رضوی ، ١٢٣-١٢٧). علما دیوبندیه عمدتا درگیر دو مسشله مهم سیاسی بودند، نخست چگونگی مواجهه و مقابله با حاکمیت انگلیسیها در هند و دیگر این که آیا مسلمانان هند از سر ملی گرایی باید با هندوها متحد شوند یا این که خود کشوری مستقل تشکیل دهندو محمود حسن معروف به "شیخ الهند" در حجاز به نفه خلافت عدمانی و علیه حاکمیت انگلیسیها فعالیت مقکرد، جمعی از علما دیوبند به پیروی از وی در ١٩١٩ سازمان "جمعیت العلما هند" را که نقشی فعال در امور سیاسی داشت ، تشکیل دادند."


لمشاهدة محتوی المقال یلزم الدخول إلی الدخول الموقع.