تحلیلی بر اثر مالیات بر سرمایه بر تخصیص منابع: رویکرد مدل تعادل پویا مقالة

ملخص الجهاز:

مالیات بر بازده سرمایه، محصول نهایی سرمایه را افزایش می‌دهد، به این معنی که موجودی سرمایه کمتر از زمانی است که سرمایه مالیات نمی‌شود، که منجر به کاهش رشد و رفاه در حالت پایدار می‌شود. نتایج نظری و تجربی نشان می‌دهد که هر تلاشی برای کاهش مالیات بر بازده سرمایه در اقتصاد ایران، در نهایت به تشکیل سرمایه بیشتر، تولید و مصرف سرانه بالاتر در حالت پایدار منجر خواهد شد. بنابراین، هدف این تحقیق بررسی تأثیرات مالیات بر درآمد سرمایه بر موجودی سرمایه، تولید و رفاه در یک مدل بهینه‌سازی پویا است. یافته اصلی حالت پایدار او این است که حذف مالیات بر درآمد سرمایه و افزایش درآمد از دست رفته از طریق مالیات بالاتر بر درآمد نیروی کار منجر به افزایش 32 درصدی موجودی سرمایه می‌شود و سود رفاهی این اصلاح مالیاتی معادل 6 درصد مصرف کل است. 2. به Summers (1981)، Seidman (1984)، Auerbach و Kotlikoff (1987)، Pecorino (1994)، Devereux and Love (1994)، Turnovsky (2000) و Davies، Zeng و Zhang (2000) مراجعه کنید. تنظیم هامیلتونی برای این مسئله منجر به اصلاح معادله (10) می‌شود: (به تصویر صفحه مراجعه شود) توجه داشته باشید که مالیات بر بازده سرمایه بر موجودی سرمایه در حالت پایدار تأثیر می‌گذارد. در حالت پایدار، تغییرات حاصل در موجودی سرمایه سرانه، تولید سرانه، مصرف سرانه و رفاه در سناریوی دوم در جدول 2 نشان داده شده است. نتایج نشان می‌دهد که با کاهش مالیات بر بازده سرمایه، موجودی سرمایه، تولید و مصرف سرانه و سطح رفاه در حالت پایدار افزایش می‌یابد.