خلاصة:
علاوه بر نیروی کار و سرمایه، انرژی نقش مهمی در تولید کالاها و خدمات ایفا میکند. انرژی نیروی محرکه فعالیتهای تولیدی است. بنابراین، این ماده ضروری برای رشد و توسعه است. نتایج به دست آمده از این مقاله نشان میدهد که رشد مصرف محصولات نفتی از طریق دو کانال تأثیر مثبتی بر توسعه اقتصادی دارد: اولاً، افزایش مصرف محصولات نفتی منجر به افزایش سود مصرف شرکتها میشود و در نتیجه، افزایش انگیزه شرکتها منجر به استفاده بیشتر از تجهیزات پیشرفته و فناوریهای بالا و در نهایت، ارتقای توسعه میشود. ثانیاً، افزایش مصرف محصولات نفتی منجر به افزایش اشتغال نیروی کار و در نتیجه، افزایش سرمایه و تجهیزات سرمایهگذاری میشود؛ این امر در نهایت منجر به بهبود توسعه خواهد شد. در نهایت، این توسعه به عاملی برای استفاده بیشتر از محصولات نفتی با هدف تولید و سود بیشتر تبدیل میشود. همچنین، در این مقاله، چهار فرضیه در مورد رابطه بین مصرف انرژی و رشد اقتصادی ارائه میدهیم، از جمله: فرضیه رشد، فرضیه صرفهجویی، فرضیه بازخورد و فرضیه پوچ. نتایج نشان میدهد که فرضیه صرفهجویی و فرضیه پوچ رد میشوند، اما فرضیه رشد و فرضیه بازخورد برای ایران و کشورهایی که وابستگی قابل توجهی به انرژی دارند پذیرفته میشوند.
ملخص الجهاز:
بررسی تأثیر رشد مصرف محصولات نفتی بر توسعه اقتصادی با رویکرد پویایی سیستماتیک در کشورهای در حال توسعه حسینعلی فاخر1 سید احمد گلدانساز2 دریافت: 2015/03/10 پذیرش: 2016/01/05 چکیده علاوه بر نیروی کار و سرمایه، انرژی نقش مهمی در تولید کالاها و خدمات ایفا میکند.
نتایج حاصل از این مقاله نشان میدهد که رشد مصرف محصولات نفتی از طریق دو کانال تأثیر مثبتی بر توسعه اقتصادی دارد: اولاً، افزایش مصرف محصولات نفتی منجر به افزایش سود شرکتها میشود و در نتیجه، افزایش انگیزه شرکتها منجر به استفاده بیشتر از تجهیزات پیشرفته و فناوریهای نوین و در نهایت، ارتقای توسعه میگردد.
نتایج حاصل از این مطالعات به شرح زیر است: آرمان و زارع (2005) رابطه بین مصرف انرژی و رشد اقتصادی در ایران طی سالهای 1967-2002 را مورد مطالعه قرار دادند.
کاشمری و همکاران (2007) رابطه بین مصرف انرژی، اشتغال و تولید ناخالص محلی را طی سالهای 1971-2005 مورد بررسی قرار دادند و نتایج نشان داد که یک رابطه معنادار بین این متغیرها وجود دارد.
نتایج حاصل از مطالعه آنها نشان داد که یک رابطه علیت دوطرفه Granger بین مصرف حاملهای انرژی و رشد بخشهای اقتصادی در ایران وجود دارد.
نتایج نشان داد که یک رابطه تعادل بلندمدت بین تولید ناخالص داخلی، مصرف انرژی تجدیدپذیر، سرمایه ثابت ناخالص واقعی و نیروی کار وجود دارد که ضریب آن مثبت و معنادار است.
بنابراین، انرژی نقش مهمی در افزایش سطوح بهرهوری عوامل تولید و استانداردهای زندگی ایفا میکند، بنابراین اقتصاددانان بر وجود رابطه نزدیک بین مصرف انرژی و رشد و توسعه اقتصادی تأکید میکنند (Adnan Hye and Riaz, 2008, p.
(
, 
, 
)
