امام خمینی: انقلاب عشق الهی مقالة

ملخص الجهاز:

امام در ضمیر شعر عربی: شاعر عرب با شگفتی و پرسش می‌گوید: به پروردگارت سوگند بگو راز تو در آن جهشی چیست که با آن اعماق را در جهان انکار لرزاندی و آن راز در قلب تو چیست؟ گمان می‌کنم بدون جنگ می‌کوبد و بدون سپاه می‌ریزد مانند دریایی پهناور در میان طوفان‌ها ایستاده‌ای و در هجوم جریان‌ها، همچون کوهی استوار((88)) و شاعر کویتی، خالد مسعود می‌گوید: همچون لحظه دم در گام‌های او تا از روح او دو بخش عطای الهی دریافت کنی گاهی از جدیت او و گاهی از بخشندگی‌اش ای عجب از بخشش فراوان هر دو دست تو پس گمان کردند چیدن شکوفه‌های مجد پس از او تمام شده است در حالی که پس از او، فاصله مانند دو بار نزدیکی است مسافتی که فردی زیرک آن را سنجیده است همچون چشم بر هم زدنی برای کسی که دو چشم دارد((89)) و شاعر الجزایری، مصطفی الغماری می‌گوید: در چشمان تو نمادی از یک انقلابی دیدم که از لبان روشنایی می‌نوشد و شکوفا می‌شود پیشانی او قرآن جاودانگی است و زخم‌هایش با خون تاریخ به سخره می‌گیرند حضور او در آتش حضور گسترده می‌شود اگر کسری غوغا کند یا قیصر بی‌قرار شود او همیشه خواهان نزدیکی است، و عطر او «محدود کردن» انقلاب شکست‌ناپذیرش را نخواهد گذاشت((90)) و شاعر عراقی، جواد جمیل می‌گوید: ای صاحب نگاه‌های نافذ و لبریز از عشق آن زمانی که نگاه دیگران به خواب می‌رود در ابروهای تو حماسه‌ای از پافشاری است از تواضع، اما در عین حال بزرگی پس دستی به سوی تاریخ دراز می‌کنی تا به او خبر دهی که زخم تو با وجود شمشیر، پیروز است((91)) و شاعر یمنی، محمود مفلح می‌گوید: آن‌ها تو را ستایش می‌کنند، اما در حقیقت با شمشیر تو، اسلام را نادیده می‌گیرند اگر نور حق در مردمک چشمانشان می‌درخشید عقیده را به عنوان یک راه و تیغی برنده می‌شناختند((92)) و شاعر سوری، صالح عظیمه می‌گوید: حسین شمشیر را به سوی تو هدیه داد و لبخند زد پس برو، به حق سوگند که شکست‌خورده باز نخواهی گشت تو دارای صفاتی هستی که جز وفادارانِ روشن‌بین و عزتمندان، کسی آن‌ها را نمی‌شناسد((93)) و شاعر لبنانی، احمد مغنیه می‌گوید: از قلب‌ها چه می‌خواهی و چه می‌طلبی؟ در حالی که تو در عشق او بخشندگی می‌کنی و آن را شکوفا می‌سازی چرا که من بر پیشانی تو آیه‌ای خواندم که ویژگی‌های تو را برای بزرگواران برمی‌شمارد و به آن‌ها نسبت می‌دهد فردی که آنچه لشکریان انجام می‌دهند، او انجام می‌دهد یا حتی فراتر از آنچه امید می‌رود و انتظار می‌رود و این‌ها قطراتی از دریاهای شعر عربی است که از خمینی به عنوان یک انسان، یک انقلاب و الهام‌بخش آزادگان سرودند((94)).