Skip to main content
فهرست مقالات

موضع حکومت علوی در تربیت دینی؛ حساسیت یا بی تفاوتی؟

نویسنده:

(20 صفحه - از 69 تا 88)

کلید واژه های ماشینی : دین، تربیت دینی، حکومت، لیبرال‌ها، تعلیم و تربیت، حکومت علوی در تربیت دینی، اسلام، حق، سیاست، آموزش

خلاصه ماشینی:

"این ایده با ظاهر جذاب و نفوذ فکری کسانی مثل این نویسنده،حتی در میان افراد معتقد و متدین،طرف‌داران کمی ندارد و همه مکاتب تربیتی را به بحث و تأمل فرا می‌خواند که آیا بهتر نیست متصدیان امر تربیت،و در رأس آن‌ها حکومت،از دخالت مستقیم در تربیت دینی‌ خودداری کرده و به قولی فقط زمینه و بستر مناسب برای زندگی همراه با اعتقاد را فراهم کنند؟به‌ عبارت دیگر،آیا اگر حکومت،با این مسئله از موضع بی‌طرفی برخورد کند و نسبت به اینکه‌ مردم چه دینی دارند حساسیت نداشته باشد،به مصالح جامعه نزدیک‌تر نیست؟ 2. جمع‌بندی و نتیجه‌گیری «بی‌طرفی»در فرآیند تربیت دینی،که یکی از سیاست‌های راهبردی تعلیم و تربیت لیبرال‌ است،از عامل گوناگونی ناشی می‌شود:اولا آنان دین را امری اعتباری دانسته و دین حق را در میان همه ادیان پراکنده می‌دانند و می‌گویند:این طور نیست که حقانیت،در یکی از دین‌ها منحصر باشد؛ثانیا آن‌ها در نقد عملکرد کلیسای قرون وسطی به خطا رفته‌اند و به جای متولیان‌ دین،خود دین ر ا طرد کرده‌اند و ثالثا از این واقعیت غافل‌اند که هدایت افراد تا چه حد به آن‌ها کمک می‌کنند تا حقیقت را دریابند. در همین راستا،یکی از سیاست‌های اصولی و راهبردهای حکومت‌های علوی«دخالت‌ مستقیم»در تربیت دینی است و این نیست جز آن‌که علی علیه السلام مانند سایر انبیای الهی در حقیقت، حق را فقط و فقط در یک مسیر و یک صراط منحصر می‌دید و تمام سرمایه وجودی خود را وقف تعالی و عظمت آن می‌کرد؛به طوری که در سراسر گیتی،دین حق را از هر امر دیگری‌ مهم‌تر می‌دانست."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.