Skip to main content
فهرست مقالات

دیالوگ و راه های حقیقت ؛ بحثی در باب ریشه ها و اعتبار فلسفی دیالوگ

نویسنده:

(5 صفحه - از 174 تا 178)

کلید واژه های ماشینی : دیالوگ ، ارسطو ، منطق ، خطابه ، ریطوریقا ، حقیقت ، اقناع ، فلسفه ، تفکر ، نیچه

خلاصه ماشینی:

"اگرچه نباید از نظر دور داشت که رواقیون -به عنوان نخستین کسانی که لفظ منطق را در افاده‌ی دانش فلسفی به‌کار بردند- تقریبا مرزهای میان علم‌‌اللسان (گرامر) و منطق را از بین بردند (رک: ماکوولسکی، 1364: 224)، اما این ادعا چندان هم بی‌راه نیست؛ زیرا شواهد موجود تأیید می‌‌کند ارسطو بیش‌تر ارتباط منطق و نطق را مورد توجه دارد تا منطق و زبان را؛ ژان وال در کتاب بحث در مابعدالطبیعهی خود آورده است: «شناختن و سخن گفتن کاملا ملازم یکدیگرند و اگر ما بحث راجع به شناسایی را مقدم داشتیم بدین معنی نیست که قائل به تقدم آن نسبت به گفتار شده‌‌ایم» 5 (وال، 1380: 664). به زعم نیچه تفکر انتزاعی و ساختار متافیزیکی تفکر مفهومی، برای قرون متمادی انسان را فریب داده است: «آن چارچوب و داربست عظیم مفاهیم که انسان تنگدست تمام عمر دو دستی بدان می‌‌چسبید تا بقای خویش را تضمین کند، در قیاس با شاهکارهای بس جسورانه‌‌ی تفکر آزاد، بازیچه‌‌ای بیش نیست و زمانی که تفکر آزاد این چارچوب را خرد می‌‌کند، و نظم آن را به‌کلی به هم می‌‌زند و سپس با جفت‌وجور کردن اجزای سراپا ناجور و واگرا و مجزا ساختن عناصر نزدیک و همگرا، کل چارچوب را دوباره به‌نحوی طنزآمیز سرهم می‌‌کند، به‌روشنی نشان می‌‌دهد که دیگر به اینگونه چاره‌‌جویی‌‌های ناشی از تنگ‌‌دستی هیچ نیازی ندارد و از این پس به عوض دنباله‌‌روی از مفاهیم، راه بینش شهودی را پی خواهد گرفت» (نیچه، همان: 176)."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.