Skip to main content
فهرست مقالات

تأدیب کودکان بزهکار در سایه فلسفه و کودک

نویسنده:

(14 صفحه - از 59 تا 72)

نگرانی راجع به مجازات حبس که این روزها به شدت فراگیر شده، موضوع جدیدی نیست. سلب آزادی و نگهداری مجرمان به دور از جامعه، ظاهرا ساده ترین راهی ست که به فکر قانونگذار می رسد؛ اما این سوال پیش می آید که آیا بهترین راه هم هست؟ جرم و مجازات مفاهیمی ست که پیشینه یی به بلندای زندگی انسان ها در روی زمین دارد و تناسب بین این دو، کلید اصلی رعایت عدالت در این راستاست. با این حال ارزیابی روش های مجازاتی تعیین شده و تناسب موجود بین آنها آخرین چیزی ست که ذهن قانونگذار را مشغول می کند. جامعه اجتماعی کنونی آنقدر وسیع شده که میزان اعمالی که به نوعی تمامیت و امنیت آن را به خطر می اندازند، به همان نسبت وسعت یافته است. در این میان، مجرم، فردی ست که از ارزش ها و هنجارهای جامعه جدا شده و علیه آنها برخاسته است. اگر بخواهیم واقع گرا باشیم، باید بپذیریم که خیل زیادی از مجرمان امروز، با شرایطی دست و پنجه نرم می کنند که یا مجبور به شکستن این هنجارها شده اند؛ مثل فقر شدید و یا در برخی موارد تصادفا به این وادی کشیده شده اند. مجرمانی از این دست، حالت خطرناک یک مجرم ضد اجتماعی را ندارند بلکه صرفا به دنبال راه فراری از موقعیت اسفبار خود هستند که به خاطر انحراف در اهداف، به مسیر جرم و جنایت کشیده شده اند. در عین حال، حبس به عنوان یک شیوه مجازاتی آثار سوئی دارد که از چشم هیچ کس پوشیده نیست. از آنجا که کودکان بیصداترین قربانیان این روش هستند شاید زمان آن باشد که خلا قیت به خرج داده و راهی مناسب، بدون عواقب و موثر پیشنهاد دهیم. راهی که احتمال برگشت به مجازات را کمتر کند نه اینکه به آن دامن بزند! تذکر این نکته ضروری به نظر می رسد که مجازات به امثال حبس و دیه محدود نمی شود بلکه امروزه به عنوان ابزاری برای ارضای هدف اصلا حی آن، هرگونه روشی را در بر می گیرد که به مجرم کمک کند تا راه درست را در پیش گیرد. برای مثال، مواردی از آراء قضات موجود هستند که حکم به نوشتن جریمه یا نوشتن یک مقاله بجای گذراندن دوره حبس داده اند و این روش، ورود به یک دوره جدید مجازاتی را نوید می دهد. نباید فراموش کرد که برای اصلا ح رفتار باید به اصلا ح فکر پرداخت. کودکان بدون شک، آینده هر جامعه هستند و صرف وقت برای اصلا ح تفکر و به دنبال آن، رفتار آنها بدون نتیجه نخواهد ماند. با این تعاریف، بکارگیری برنامه «فلسفه و کودک» برای به سلا مت گذراندن کودک از این وادی، شایسته به نظر می رسد. کودکان بزهکار بیشتر از هر کودک دیگری نیاز به این توجه مضاعف دارند، تاکاری که والدین انجام نداده یا از پس آن بر نیامده اند را جبران کند. بنابرین یا باید مجازات کلا سیک را کنار گذاشت و کودکان بزهکار را تشویق به حضور در این کلا سها کرد یا راهی باقی نمی ماند جز اینکه به گنجاندن این کلا سها در کانون اصلا ح و تربیت بسنده کرده و امیدوار بود که از وخامت آن بکاهد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.