Skip to main content
فهرست مقالات

پیدایش چهارپاره و جایگاه آن در تجدد شعر فارسی

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (25 صفحه - از 7 تا 31)

ادبیات فارسی اوایل قرن بیستم میلادی شاهد پیدایش قالب شعری جدیدی بود که ما آن می شناسیم. این رویداد ادبی با دو پدیدة مهم که این مقطع از « چهارپاره » را امروزه به اسم « انقلاب ادبی » تاریخ ادبیات فارسی را رقم می زد، هم زمان بود. از طرفی در این دوره مفهوم به حوزة شعر فارسی راه پیدا کرده و نزد دو گروه سرایندگان متجدّد محافظه کار و سنّت شکن به رهبری محمدتقی بهار و تقی رفعت رواج فراوان یافته بود. این مفهوم را هر یک از دو گروه به راه کاری اطلاق می کرد که در راه تجدّد شعر فارسی در پیش گرفته بود. از طرف دیگر، منتقدان و تاریخ نویسان شعر فارسی اجماع شبه تام دارند براینکه در این دوره شعر غربی سرچشمة اساسی الهام متجدّدان شعر فارسی بود. از آنجا که پیدایش و رواج چهارپاره در این دوره به هیچ وجه پدید های اتّفاقی و خودجوش نمی نماید، این سوال به ذهن خطور می کند که این رویداد ادبی چه رابطه ای با دو پدیدة مذکور داشته است؟ در این مقاله، نشان می دهیم که قالب چهارپاره از شعر فرانسه و مشخّصا از شعر ویکتور هوگو سرچشمه گرفته به مفهوم رمانتیسم فرانسه می دانستند « انقلاب ادبی » و به آنچه متجدّدان محافظه کار آن را عینیّت بخشیده است.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.