Skip to main content
فهرست مقالات

نقش زنان در دو داستان تریستان و ایزوت و ویس و رامین

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (18 صفحه - از 119 تا 136)

افسانة سلتی تریستان و ایزوت که حدودا صد سال پس از منظومة ویس و رامین فخرالدین اسعد گرگانی به نظم در آمده است، از شاهکارهای ادب عاشقانة قرون وسطی در شمال فرانسه و انگلستان و ایرلند محسوب می شود. این افسانه ظاهرا در ابتدا به صورت روایتی قدیم ترین اثری که از این مجموعه به جا مانده » . شفاهی در میان تروبادورها رایج بوده است از شاعری به نام برول است که در حدود سال 1150 میلادی( 541 ه .ق) آن را به رشتة نظم کشید و اندکی بعد، یعنی در حدود سال 1170 میلادی ( 561 ه .ق)، شاعر دیگری به نام توماس به نظم آن پرداخت، اما هیچ یک از این دو منظومه به صورت کامل در دست نیست. از منظومة برول سه هزار مصراع و از توماس نیز قریب همین مقدار باقی است و قسمت اول هر دو منظومه افتاده است»که البته « از روی ترجمه آلمانی منظومه توماس می توان قسمت های افتاده داستان را دریافت و نقص آن را رفع کرد»(بدیه ب - ت) این داستان نخستین بار در سال 1334 به قلم پرویز ناتل خانلری از روی متن بازنویسی شده ژورف بدیه به فارسی ترجمه شد. بدیه از متخصصان ادبیات قرون وسطی در اواخر قرن نوزدهم بود که با استفاده از متون برول و توماس و با بهره گیری از ذوق و تخیل خود به بازنویسی داستان به زبان فرانسه پرداخت. ترجمة دیگر این داستان را فریدة مهدوی دامغانی در سال 1383 از روی متن بازنویسی شدة رنه لویی ارائه کرده که از ترجمة قبلی اندکی مفصل تر است. طرح اصلی یکسان و برخی حوادث مشترک تریستان و ایزوت با ویس و رامین باعث شده است که، با توجه به تقدم زمانی ویس و رامین، محققانی چون ر. زنکر، هرمان اته، یان ریپکا و پیر گاله منظومة ایرانی را الگوی افسانة اروپایی بدانند. از آنجا که زنان نقش آفرینان اصلی هر دو منظومه اند، در این مقاله کوشش شده است که با بررسی زمینه های شکل گیری عشق به ایشان و نیز بررسی و مقایسة تطبیقی شخصیت های مونث دو داستان، وجوه اشتراک و افتراق این دو افسانه و تفاوت های فرهنگی زمینه ساز آنها بهتر مشخص شود.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.