صفت تفضیلی در حوزه‌ی کسره‌ی اضافه - پایگاه مجلات تخصصی نورSkip to main content
فهرست مقالات

صفت تفضیلی در حوزه‌ی کسره‌ی اضافه

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (18 صفحه - از 53 تا 70)

کلیدواژه ها :

ساخت اضافه ،صفت تفضیلی ،فرافکن درجه‌

کلید واژه های ماشینی : حوزۀ کسرۀ اضافه ، صفت ، صفات تفضیلی در حوزۀ کسرۀ ، صفت تفضیلی ، اسم ، ساخت ، جایگاه مخصص گروه صفتی ، متمم ، زبان فارسی ، درون فرافکن گروه صفتی

<div align="right"> در این مقاله، ضمن معرفی حوزه‌ی کسره‌ی اضافه و پذیرش تحلیل معظمی (1385)، با قائل شدن به گروه درجه در زبان فارسی، به مقایسه‌ی ‌دو فرضیه در خصوص ساخت درجه در صفات تفضیلی این زبان می‌پردازیم. بر خلاف نظر کندی (1999) که معتقد است گروه درجه ‌‌[DegP]‌‌ در درون فرافکن مستقل خود گروه صفتی را به عنوان متمم میپذیرد، به پیروی از جکنداف (1977)، هلان (1981)، هایم (1985)، ‌مک‌کاولی (1994) و هازوت (1995) گروه درجه را در جایگاه مخصص گروه صفتی در زبان فارسی در نظر می‌گیریم که هسته‌ی صفت، ‌گروه حرف اضافه‌ای با هسته‌ی "از" را به‌ عنوان متمم خود پذیرفته است. آنگاه با قائل شدن به این که هسته‌ی گروه درجه دارای مشخصه‌ی ‌قوی و تفسیر نا‌پذیر ‌‌[Adj]‌‌ هست، در نحو آشکار هسته‌ی گروه صفتی را به خود جذب می‌کند تا مشخصه‌ی ‌‌[Adj]‌‌ خود را بازبینی و حذف ‌کند. بدین ترتیب فرافکن درجه، خود در درون فرافکن گروه صفتی قرار میگیرد و همراه با آن وارد حوزه‌ی اضافه می‌شود.‌ </div>

خلاصه ماشینی:

"معظمی (1385) به پیروی از ناپولی 1 (1989) معتقد است که صفت به عنوان یک محمول، موصوف را به عنوان موضوع خود می‌پذیرد و به آن نقش معنایی می‌دهد و حال که در این رابطۀ وصفی محمول به عنوان توصیف‌گر در کنار موضوع قرار گرفته است، این عناصر درون یک لایه‌ KP قرار می‌گیرند تا انتقال حالت توسط هستۀ این گروه انجام شود و ترتیب زیر ساختی زیر را در نمودار 2) برای اسم و عنصر توصیف‌کنندۀ آن (در اینجا گروه صفتی) ارائه می‌کند: نمودار 2) ساخت اسم و توصیف‌کننده آن (معظمی، 1385 :96) چنانچه می‌بینیم در نمودار (2)، اسم با قرار گرفتن در جایگاه متمم گروه صفتی (محمول)، نقش معنایی مناسب را از آن دریافت می‌کند. با توجه به اینکه تنها هنگامی که رابطۀ نقش معنایی میان دو عنصر برقرار باشد، حالت ذاتی نیز اعطاء می‌شود، معظمی نتیجه می‌گیرد که در حوزۀ ساخت اضافه نوعی حالت ذاتی وجود دارد که میان اسم‌ها، صفت‌ها، بعضی از حروف اضافه و عناصر توصیف‌گر آنها برقرار است و پیشنهاد می‌کند نقش کسرۀ اضافه بازبینی حالت عناصر این حوزه و جایگاه آن هستۀ گروه حالت باشد. اما از سوی دیگر با توجه به تحلیل ب و در نظر گرفتن گروه درجه در جایگاه مخصص گروه صفتی می‌توان تبیین مناسبی را برای حضور صفت تفضیلی در حوزۀ کسرۀ اضافه ارائه کرد چرا که هستۀ گروه صفتی چنانچه در مثال (12) دیدیم ، به خوبی ویژگی‌های اسمی از خود نشان می‌دهد."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.