Skip to main content
فهرست مقالات

بازتاب نبوت موسوی در دعای سمات

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (13 صفحه - از 73 تا 85)

کلیدواژه ها :

قرآن ،دعا ،تورات ،عهد عتیق ،سمات ،شبور

کلید واژه های ماشینی : موسی ، دعای سمات ، خدا ، عهد عتیق ، حضرت موسی ، آتش ، تورات ، مضامین ، یهوه ، نبوت موسوی در دعای سمات

دعای سمات یا شّبور دعایی است که بنا بر نقل از دین یهودی به دین اسـلام راه یافتـه اسـت و آن عبـارت از همـان دعایی است که یوشع بن نون ، وصی حضرت موسی دسـتور داد، لشـگریانش آن را بـه هنگـام جنـگ بـا عمالقـه در شیپورهای جنگی بدمند و به همین مناسبت هم دعای «شّبور» (شیپور) نامیده شده است . مضامین و الفاظ مشابه آن بـا تورات موید این نقل است . آنچه در این مقاله به بررسی آن پرداخته شده ، فقره ای از این دعاست که در آن نبوت و دریافت وحی حضرت موسی از جانب خدا را بازتاب داده است . در این مقاله مضامین این فقره از دعا میـان قـرآن و تورات مقایسه شده و نشان داده شده است که چگونه میان این سه توافق برقرار است . در هر سـه سـخن از ایـن قـرار است که خدا با حضرت موسی از ورای ستونی از نور یا آتش سخن گفته است .

خلاصه ماشینی:

"(دوم پادشاهان ١: ٩-١٠) از دیگر مواردی که طبق عهدین ، ستون آتش ظاهر می شد، به نشانه قبولی قربانی بنی اسرائیل بود؛ چنان که در بـاره حضرت موسی آمده است : «پس از تقدی قربانیها، هارو دست ها خود را بـه طـرف قـوم اسـرائیل دراز کـرده ، ایشان را برکت داد و از قربانگاه ب زیر آمد. گاهی به جای تابوت شهادت ، تابوت عهد به کار رفته و مراد از عهد همـان ده فرمـان اسـت و ظاهرا وجه تسمیه آن به شهادت این بوده است که آن شاهد عمل بنی اسرائیل بـه ده فرمـان باشـد؛ چنـان کـه آمـده است ، موسی به لاویان گفت : «این کتاب تورات را بگیرید و آن را در پهلوی تابوت عهد یهوه خدای خود بگذارید تا در آنجا برای شما شاهد باشد. (نک : یوشع ، ٦: ٤ به بعد) چنان که در عهد عتیق آمده است ، عمالقه قومی بودند که در سرزمین موعود حکومت می کردند و حضرت موسـی یوشع بن نون را با لشگری فرستاد تا آنان را شکست دهد (نک : خروج ، ١٧: ١٩-١٣) 2 بازتاب نبوت موسوی در دعای سمات 1 جعفر نکونام 2 سیدفخرالدین اسماعیلی سوق چکیده دعای سمات یا شبور دعایی است که بنا بر نقل از دین یهودی به دین اسـلام راه یافتـه اسـت و آن عبـارت از همـان دعایی است که یوشع بن نون ، وصی حضرت موسی دسـتور داد، لشـگریانش آن را بـه هنگـام جنـگ بـا عمالقـه در شیپورهای جنگی بدمند و به همین مناسبت هم دعای «شبور» (شیپور) نامیده شده است ."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.