Skip to main content
فهرست مقالات

زبان سعدی در غزلیات

نویسنده:

(14 صفحه - از 161 تا 174)

بزرگان ادب فارسی همواره سعدی را به زبان شیرین، فصیح وساده اش می ستایند. این نوشته قصد دارد تا با بررسی زبان غزل های سعدی، در حد بضاعت خود، به راز زیبایی و سادگی کلام سعدی پی ببرد. به این منظور زبان غزل های او را از ابعاد مختلف تحلیل کرده است. درابتدا ویژگی های کلام سعدی درسطح واژگانی و نحوی و شیوه جمله بندی بررسی شده است؛ در ادامه پیرامون دیگر اجزای زبان سعدی یعنی طرز کار برد حروف، حذف و ایجاز کاربرد زبان محاوره ای وزبان کنایه ای سخن رفته است و در نهایت به نقش زبان در پدید آوردن تصویرهای بی تصویر پرداخته است.

Great Persian literary figures have always admired Sa’di because of his sweet، eloquent and simple language. The purpose of this article is to examine and analyze the language of his Ghazaliat from different aspects in order to reveal the secret of his simplicity and the beauty of his language. First، the characteristics of Sa’di’s language in terms of words، syntax and methods of phrasing have been analyzed. Next، other elements of Sa’di’s language that is employment of letters، elision، and brevity، employment of colloquial language and allegorical language are discussed، and finally the role of language in the formation of imageries without images are investigated.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت)