Skip to main content
فهرست مقالات

پایایی و قابلیت اجرای نسخه فارسی مصاحبه ساختار یافته تشخیصی برای (SCID) DSM-IV

نویسنده:

علمی-ترویجی/ISC (13 صفحه - از 10 تا 22)

کلید واژه های ماشینی : SCID ، پایایی ، مصاحبه ، فارسی ، پزشکی ، تشخیص‌های ، روانپزشکی ، قابلیت اجرای نسخه فارسی مصاحبه ، بیمار ، قابلیت

هدف: در این مطالعه، مصاحبه بالینی ساختار یافته برای (SCID) DSM-IV با روش شناسی بین فرهنگی به فارسی ترجمه و به وسیله یک مطالعه چند مرکزی، پایایی و قابلیت اجرای آن سنجیده شد. روش: این مطالعه در دو مرحله انجام شد: (الف) ترجمه ابزار و بررسی روایی بین فرهنگی ترجمه، شامل ترجمه مستقیم و معکوس و تعیین روایی صوری ترجمه با توجه به شاخص هایی بین فرهنگی؛ (ب) مطالعه پایایی و قابلیت اجرای ترجمه ابزار در جمعیت بالینی ایرانی. این قسمت بخشی از یک مطالعه بزرگتر اعتباریابی SCID است که در 299 آزمودنی 18 تا 65 ساله مراجعه کننده به درمانگاه های سرپایی و بخش های بستری سه مرکز روانپزشکی اجرا شد که عبارت اند از: بیمارستان روانپزشکی روزبه (دانشگاه علوم پزشکی تهران)، مجتمع روانپزشکی بیمارستان امام حسین (دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی) و بیمارستان روانپزشکی ایران (دانشگاه علوم پزشکی ایران). در بررسی پایایی به روش آزمون - بازآزمون، 104 نفر از مراجعان فوق در دو نوبت (با فاصله سه تا هفت روز) با SCID مورد ارزیابی مستقل قرار گرفتند و توافق دو نوبت تشخیص گذاری سنجیده شد. قابلیت اجرا از نظر مصاحبه شوندگان (299 نفر) و مصاحبه کنندگان به وسیله پرسشنامه هایی که حاوی سوال هایی در مورد مدت مصاحبه، خسته کنندگی آن، قابلیت فهم و پذیرش سوال ها و دشواری اجرا بود، بررسی شد. یافته ها: توافق تشخیصی برای اکثر تشخیص های خاص و کلی متوسط تا خوب بود (کاپای بالاتر از 0.6). توافق کلی (کاپای مجموع) برای کل تشخیص های فعلی 0.52 و برای کل تشخیص های طول عمر 0.55 بود. اکثر مصاحبه شوندگان و مصاحبه کنندگان قابلیت اجرای نسخه فارسی SCID را مطلوب گزارش کردند. نتیجه گیری: پایایی قابل قبول تشخیص های داده شده با نسخه فارسی SCID و قابلیت اجرای مطلوب آن نشان داد که می توان از این ابزار در تشخیص گذاری های بالینی پژوهشی و آموزش استفاده کرد.

خلاصه ماشینی:

"از آنجا که SCID ،توان ارائهء تشخیص براساس سیستم‌ طبقه‌بندی تشخیصی DSM-IV را داراست و اتفاقا در کشور ما این‌ سیستم نسبت به ICD-10 بیشتر رواج دارد و هم‌اکنون نیز در بسیاری از مطالعات بین المللی از آن استفاده می‌شود،بر آن شدیم‌ که نسخهء مخصوص ارزیابی اختلالات اصلی روانپزشکی (SCID-I) را با روش‌شناسی دقیق بین فرهنگی به فارسی ترجمه و در یک‌ مطالعهء چند مرکزی،در یک نمونهء بالینی اعتباریابی کنیم. روش این مطالعه در دو مرحله انجام شد:مرحله اول:ترجمهء ابزار و بررسی روایی بین فرهنگی ترجمه؛مرحله دوم:مطالعهء پایایی و قابلیت اجرای ترجمهء فارسی در جمعیت بالینی ایرانی. این روش،به خصوص نوع‌ چند مرکزی آن،نمونهء ایده‌آل برای مطالعات پایایی محسوب‌ می‌شود و اتفاقا به روش روزمرهء بالینی هم بیشتر قابل تعمیم است؛ البته اجرای آن دشوارتر و اثر سنجش آزمون بر بازآزمون نیز مطرح‌ است. پایایی قابل قبول‌ تشخیص‌های داده شده با SCID در این مطالعه نشان داد که این‌ همسانی بین فرهنگی در حد قابل قبولی لحاظ شده و نسخه‌ فارسی SCID ،ابزاری برای پایا برای تشخیص‌گذاری بالینی،به‌ویژه‌ پژوهشی و حتی آموزشی است و اتفاقا قابلیت اجرای مطلوبی دارد و اکثرا(به خصوص تشخیص‌های اساسی در روانپزشکی مانند اختلالات افسردگی،دوقطبی،اسکیزوفرنیا و وسواس) تشخیص‌های پایایی می‌دهد. البته محدودیت‌های مطالعه نیز باید در نظر گرفته شود که مهمترین آنها کم بودن تعداد برخی‌ تشخیص‌های قابل سنجش با کل SCID (مانند برخی از اختلالات‌ اضطرابی،سوماتوفرم و خوردن)در نمونهء ما بود که به همین دلیل‌ تحلیل آماری در مورد آنها انجام نشد."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.