Skip to main content
فهرست مقالات

نقش گیرنده های gabaa در اکتساب و بیان حساسیت حرکتی القا شده توسط مورفین در موش کوچک آزمایشگاهی

نویسنده:

علمی-ترویجی/ISC (11 صفحه - از 11 تا 21)

کلید واژه های ماشینی : مورفین، موسیمول، بیکوکولین، تزریق، آزمایش، حرکتی ناشی از مورفین، فعالیت حرکتی ناشی از مورفین، دارو، بیان حساسیت حرکتی القا، فعالیت حرکتی القا

هدف: بررسی اثرات موسیمول (آگونیست گیرنده GABAA) و بیکوکولین (آنتاگونیست گیرنده GABAA) بر حساس سازی حرکتی ناشی از مورفین در موش آزمایشگاهی هدف این پژوهش بود. روش: 400 موش سوری به کمک دستگاه استرئوتاکسی کانول گذاری و آماده تزریق شد. این مطالعه در یک برنامه نه روزه و در سه مرحله انجام شد. ابتدا به مدت سه روز حساسیت زایی توسط دارو اجرا گردید و سپس به مدت پنج روز دارو قطع و در نهایت آزمون انجام شد. سپس حیوان به مدت 20 دقیقه برای ثبت فعالیت حرکتی در دستگاه حرکت سنج قرار گرفت. داده ها به کمک روش تحلیل واریانس و پس آزمون توکی تحلیل شد. یافته ها: تزریق زیرجلدی مورفین (10، 20، 30 و 40 mg/kg) به صورت وابسته به غلظت، فعالیت حرکتی حیوانات را به طور معنی داری افزایش داد. افزایش فعالیت حرکتی موش های سوری پیش تیمارشده با مورفین (5/7، 15 و 30 mg/kg) نشان دهنده توسعه حساسیت بود. تزریق داخل مغزی موسیمول (025/0، 05/0، 1/0 و 25/0 μg/mouse) در حضور یا در غیاب مورفین mg/kg) 5) به طور معنی داری فعالیت حرکتی القاشده به وسیله مورفین mg/kg) 5) را کاهش داد. از طرف دیگر القای فعالیت حرکتی توسط مورفین mg/kg) 5) در حیواناتی که قبلا با بیکوکولین (25/0، 5/0 و 1 μg/mouse) در حضور یا در غیاب مورفین mg/kg) 15) پیش درمان شده بودند، به طور معنی داری کاهش می یافت. تجویز هم زمان داخل مغزی غلظت های بیکوکولین (25/0، 5/0 و 1 μg/mouse) و موسیمول (μg/mouse 1/0) فعالیت حرکتی القاشده توسط مورفین mg/kg) 5) را در حیواناتی که قبلا با سالین یا مورفین mg/kg) 15) پیش تیمار شده بودند، کاهش می داد. نتیجه گیری: گیرنده های GABAA می توانند در اکتساب و بیان حساس سازی حرکتی ناشی از مورفین دخالت داشته باش

خلاصه ماشینی:

"در این آزمایش به همه حیوانات مقادیر مختلف موسیمول‌ به عنوان آگونیست گیرنده گابا A (025/0،05/0،1/0،25/0 و 5/0 ?g/mouse )و یا سالین( ?l/mouse 2)از طریق داخل بطن‌ جانبی مغز تجویز می‌شد و پنج دقیقه بعد به آنها سالین( ml/kg 10) (شکل 3،سمت چپ)و یا مورفین( mg/kg 15)(شکل 3،سمت‌ راست)تزریق می‌گردید و در قفس Diff به مدت 20دقیقه قرار می‌گرفتند. در این آزمایش همه حیوانات با تزریق داخل بطن جانبی مغز مقادیر مختلف بیکوکولین به عنوان آنتاگونیست گیرنده گابا A (25/0،5/0 و 1 ?g/mouse )و یا سالین( ?g/mouse 2)دریافت‌ می‌نمودند و پنج دقیقه بعد به آنها سالین( ml/kg 10)(شکل-4، سمت چپ)و یا مورفین( mg/kg 15)(شکل-4،سمت راست) تزریق می‌شد و در قفس Diff به مدت 20 دقیقه قرار می‌گرفتند. شکل 3 اثر تجویز مکرر موسیمول داخل بطن جانبی مغز،در غیاب و در حضور مورفین را بر میزان فعالیت حرکتی ناشی از مورفین‌ نشان می‌دهد. شکل 5-تداخل اثر تجویز مکرر بیکوکولین و موسیمول در حضور یا غیاب مورفین بر میزان فعالیت حرکتی القا شده توسط مورفین(10- n )داده‌ها به صورت میانگین و خطای معیار میانگین (SEM) ارایه شده است. آنالیز بیشتر نشان داد که‌ تزریق مکرر بیکوکولین داخل بطن جانبی مغز،اثر موسیمول‌ (همراه با سالین یا مورفین)رابر فعالیت حرکتی حیواناتی که قبلا به مدت سه روز با سالین یا مورفین پیش‌تیمار شده بودند(بدنبال پنج‌ روز بدون کرفتن دارو)کاهش می‌دهد:موسیمول با سالین‌ [001/0> p ،6/23-(45 و 4) F ]؛موسیمول با مورفین‌[001/0> p ، 8/64- F ]کاهش می‌دهد(شکل-5)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.