Skip to main content
فهرست مقالات

اندیشۀ اصلاح خط سعاوی و رد پای آن در آثار و مناسبات آخوندزاده و شیخ‌الاسلام قفقاز

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (12 صفحه - از 59 تا 70)

در نیمۀ دوم قرن نوزدهم میلادی،‌ بعد از اوج‌گیری بحثِ ضرورت اصلاح خط برای ترقی، علی سعاوی از اندیشمندان دینی عثمانی، در سال 1867م/1283ق، در روزنامۀ مخبر چاپ لندن مطلبی درباره ضرورت و چگونگی اصلاح خط نوشت که انتقاد تند میرزافتحعلی آخوندزاده را در پی داشت. در سال 1874م/1291ق، یعنی سال­ها بعد از انتقاد آخوندزاده از مطالب سعاوی، آخوند احمد حسین‌زاده، شیخ‌الاسلام قفقاز و دوست دیرین آخوندزاده، شروع به تالیف کتابی با عنوان معلم‌الاطفال کرد و در آن، بدون اشاره به نام سعاوی، اندیشه‌ای همانند او را در ضرورت اصلاح خط مطرح کرد. بررسیِ تطبیقی مطالب شیخ‌الاسلام و سعاوی و تاثیر احتمالیِ بهره‌گیری شیخ‌الاسلام از اندیشه‌ای که آخوندزاده از آن انتقاد کرد، در مناسبات میان آن دو مسئله­ای است که در پژوهش حاضر با روش توصیفی و تحلیلی بررسی می‌شود؛ همچنین به این سوال‌ها پاسخ داده می‌شود که میزان اخذ یا اقتباس شیخ‌الاسلام از اندیشه و مطالب سعاوی چه اندازه بوده و این اقدام شیخ‌الاسلام در مناسبات دوستانۀ او با آخوندزاده چه تاثیری گذاشته‌است؟.

In the second half of the 19th century، after the rise of arguments about the necessity of orthographic reform for progress، Ali Suavi، an ottoman religious intellectual، wrote an article about the necessity and method of reforming orthography in the London-based Mokhber newspaper in the year 1867. The article drew harsh criticisms from MirzaFathaliAkhundzadeh. In 1874، years after Akhundzadeh had criticized Suavi’s newspaper article، Akhund Ahmad Hosseinzadeh، the Caucasus Sheikholeslam (i.e.، top religious scholar) and an old friend of Akhundzadeh’s، penned a book titled “Moallem al-Atfaal” in which he proposed ideas similar to those of Suavi on the necessity of reforming orthography. A comparative study of the works of Hosseinzadeh and Suavi and the possible effect of Hosseinzadeh’s use of Suavi’s idea on his relationship with Akhundzadeh، is the focus of the present work، which is studied through a descriptive and analytic method. Also، an attempt is made to answer the following questions: to what extent did Hosseinzadeh adopt the ideas and writings of Suavi and what was the effect of this on his friendly relationship with Akhundzadeh?


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.