Skip to main content
فهرست مقالات

هوره، یادگار اجداد کرد با نگاهی بر هوره ی صیدقلی کشاورز

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم) (18 صفحه - از 155 تا 172)

کلیدواژه ها :

فولکلور ،ایل کلهر ،هوره ،صیدقلی کشاورز

Houreh ،Seyyed Gholi Keshavarz ،culture ،music

کلید واژه های ماشینی : هوره ، هوره ی صیدقلی کشاورز ، معشوق ، صیدقلی کشاورز ، کرمانشاه ، شاعر ، مور ، هـوره ، آواز ، عشق

مردم کرد از روزگاران پیشین با نوای روح­بخش موسیقی به آوازخوانی می­پرداختند و بازتاب آن را در قالب «سیه­چَمانه» در مناطق هورامی، «گورانی» در مناطق کردنشین کردستان و کرمانشاه، و «هوره» در میان ایل کلهر و طوایف سنجانی می­بینیم. هوره بخش مهمی از فولکلور قدیم مناطق ایلام، کرمانشاه، کردستان و لرستان را دربر می­گیرد و در این زمینه می­توان به هورۀ شاعرانی همچون حسینی (ایلام)، علی­نظر (اسلام­آباد غرب)، سلیمان (گهواره)، اَوْل­ْعزیز (عبدالعزیز از اسلام­آباد غرب) و صیدقلی کشاورز (از روستای لاله­وند بخش ماهیدشت کرمانشاه) اشاره کرد. صیدقلی یکی از هوره­سرایان مشهور و نامی است که تاکنون صداهای ماندگاری از خویشتن بر جای نهاده است. وی در قالب هوره به بیان عشق خویش به معشوق، درد و تحمل هجران، گاهی «پایه­موری» (هورۀ سوزناک و مرثیه) و نیز گاهی به اخوانیات پرداخته است. نویسندگان مقالۀ حاضر می­کوشند با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و بررسی نمونه­های تصادفی از میان هوره­های فراوان صیدقلی کشاورز، ضمن معرفی بیشتر این نوای سنتی، به تبیین و بررسی آن­ها از دیدگاه زیبایی­شناسی بپردازند.

خلاصه ماشینی:

"شاعر با توجه به صنعت التفات به ابیات قبل ، در ادامۀ تفکرات و گفتـار خـود، بیـان میدارد که مال و داریی جز تحمل جور و جفا چیزی برای وی در بر نخواهد داشـت و در مصراع دوم با استفاده از استعارة مصرحه «قه وله » یا قبله - که استعاره از معشـوق وی است - بیان میدارد که وصال و دیدار سلامتی معشوق بـه نـذر کـردن و از دسـت دادن تمام مال و دارایی وی در این راه میارزد. مثل شمع و پروانه دور تو میچرخم ، چرا نگاهی به رنگ زردم نمیاندازی؟ تشبیه معشوق و عاشق به شمع و پروانه یکی از رایج ترین ترین تشبیهات در ادبیـات فارسی و کردی است که شاعر در مصراع اول بیت اول بـه کـار بـرده اسـت . نکتۀ قابل توجه در این ابیات به کار بردن رنگ زرد در دو موضع متفاوت است ؛ در مصراع دوم بیت اول شاعر ترکیب «مل زه رد» را که همان گردن زرد است ، برای بیان زیبایی گردن معشوق به کار گرفته است ؛ در حالی کـه در مصـراع دوم بیـت دوم رنـگ زرد برای نشان دادن شکستگی و گرفتگی در چهره به کار گرفته شده اسـت . در مصراع دوم بیت اول این ابیات شاعر با آوردن حرف شرط «ئه گـر» (اگـر)، بـا توجه به اینکه داشتن رحم و مهربانی از خصوصـیات مسـلمانان اسـت ، گویـا بـه طـور غیرمستقیم در مسلمانی یار بیرحم خود تشکیک وارد کرده است ."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.