Skip to main content
فهرست مقالات

مفاهیم نمادین در هنر طراحی ایرانی

نویسنده:

ISC (16 صفحه - از 25 تا 40)

هنر طراحی ایرانی بخشی از هنرهای تجسمی است که اشکال بر مبنای خطوط و حالات مختلف آن، به وسیله قلم مو و مرکب بر روی کاغذ و یا یک سطح به وجود میآید. خط در هنر طراحی، نقشی مشابه با رنگ در نقاشی ایفا میکند. این جایگزینی، شخصیتی قائم به ذات به هنر طراحی میدهد. گر چه به طور عام، هنر طراحی ایرانی زیر مجموعهی هنر نقاشی محسوب میشود ولی در این مقاله «هنر طراحی» به مثابه پدیدهای مجزا و کاری هنری با محتوی و هدفدار، که آن را از دیگر هنرهای بصری جدا میکند، مورد بررسی قرار میگیرد. هنرمندان طراح در طراحی یک موضوع، برای خط، به عنوان عنصر اصلی، ارزشی خاص قائل بودهاند. آنها در آثار خویش با استفاده از عنصر خط، سادگی را بر طبیعت گرایی ترجیح دادهاند. هنرمند در پی آن است که دریابد کدامین خط بیشترین امکان انتقال مفهوم را دارا است و چگونه می توان زیبایی های پنهان و درونی را با ساده ترین و مناسب ترین خطوط طرح کرد. در این راستا، مقاله حاضر به هنر طراحی و موضوعات مورد استفاده طراحان، در بیان مفاهیم نمادین می پردازد. این مقاله سعی می کند به چند پرسش اساسی در این حوزه بپردازد: الف ) آیا الگو و سنت خاصی در ترسیم موضوعات آثار طراحی ایرانی رعایت شده است ؟ ب ) آیا ساختار سیاسی، اجتمایی و مذهبی تاثیراتی در پیدایش و شکل گیری این آثار داشته است؟ د) آیا طراحی ها در برگیرنده مضامین نمادین هستند؟ البته در این میان با سئوال های فرعی نیز مواجه می شویم که به نوعی زیر مجموعه سئوالات اصلی محسوب می شوند که در متن به آنها اشاره می شود. روش تحقیق: شیوهی تحقیق در این مقاله به روش تاریخی - تصویری - تطبیقی و تحلیل محتوایی است. ابزار و شیوه های گردآوری اطلاعات کتابخانهای، میدانی و گردآوری نمونه ی هایی از آثار هنر طراحی موزهها و مجموعه های خصوصی است.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.