Skip to main content
فهرست مقالات

تحلیل واقع گرایی در نگارگری ایرانی از دوره تیموری تا قاجار

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (20 صفحه - از 53 تا 72)

از دوره تیموری به تدریج موضوع هایی با مضمون واقع گرایی وارد عرصه ی نگارگری می شود و این هنر به قالب های زندگی مردم عادی در می آید. از این زمان به بعد به موازات تجربه ی ترسیم موضوع های روزمره و واقع گرا در نگارگری ایرانی، منظومه های مصور فاخر ادبی طی قرنها جایگاه بلند مرتبه ی خود را از دست دادند. نگارگر ایرانی به علت تمایل به نوگرایی و علاقه به ثبت موضوع های روزمره، عدم پشتیانی مالی حامی و تاثیر از فرهنگ های دیگر در سه دوره ی تیموری، صفوی، قاجار سراغ واقع گرایی رفته است. سوالات مقاله: 1-آیا با گرایش واقع گرایانه، تفاوت زیبایی شناسانه ی عمده ای بین هنر فاخر و عامه پسند (از لحاظ عوامل مضمونی و تکنیکی در استفاده از نور و نوع دید ذهنی و عینی و ...) می توان قایل شد؟ 2-از چه دوره ای این تلاش ها آغاز می شود و علت های میل به این گرایش چیست؟ 3-آیا رگه های مردم شناسی در این نگاره ها قابل تشخیص اند؟ اهداف مقاله: 2-تشخیص و تمایز هنر عامه پسند از هنر فاخر به منظور تعیین وجود یا عدم وجود تمایزهای تکنیکی و مضمونی. 3- مشخص کردن تمایزات مردم گرایی موجود در این سه دوره


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.