Skip to main content
فهرست مقالات

استانداردسازی مقیاس خودگویی برای جمعیت دانشجویی ایرانی

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم) (21 صفحه - از 33 تا 53)

باتوجه به استفاده گسترده از خودگویی در بخش های پژوهشی و درمانی، پژوهش حاضربا هدف بررسی ویژگی های روانسنجی مقیاس خودگویی در جمعیت دانشجویان ایرانی انجام گرفت. روش پژوهش حاضر، از نظر شیوه جمع آوری داده ها از نوع توصیفی - ابزارسازی است. گروه نمونه مورد مطالعه، 608 نفر از دانشجویان دختر و پسر دانشگاه تهران بودند که به شیوه خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. در فرآیند جمع آوری داده ها، از هریک از شرکت کنندگان در پژوهش خواسته شد که به دو ابزار که یکیاز آن ها مقیاس خودگویی و دیگری یکی از ابزارهای مقیاس عزت نفس، خودمدیریتی، وسواس، سلامت روان، افکار غیر منطقی و خودشناسی انسجامی بود. پاسخ دهند. داده های حاصل با استفاده از شیوه های تحلیل های اکتشافی و تاییدی مورد بررسی قرار گرفت. یافته های تحلیل عاملی اکتشافی، نشان از وجود چهار عامل موجود در نسخه اصلی مقیاس در نمونه ایرانی داشت. تحلیل آیتم و محاسبه ضرایب همگویی درونی و بازآزمایی ابزار نیز نشان از ویژگی های مناسب آیتم ها و عامل های استخراج شده داشت. تحلیل عاملی تاییدی نیز مدل چهار عاملی اصلی را با کمی تغییر تایید کرد. بنابراین، می توان نتیجه گرفت مقیاس خودگویی از روایی و اعتبار مناسبی جهت سنجش خودگوئی در جوانان ایرانی برخوردار است؛ بنابراین از این مقیاس می توان به عنوان ابزاری جهت سنجش خودگویی در پژوهش ها استفاده نمود.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.