Skip to main content
فهرست مقالات

تاثیر زوج درمانی مبتنی بر خودنظم بخشی (SRCT) کوتاه مدت بر کاهش تعارض زناشویی

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم) (12 صفحه - از 71 تا 82)

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر زوج درمانی مبتنی بر خود نظم بخشی کوتاه مدت بر کاهش تعارض زناشویی صورت گرفت. روش پژوهش، یک طرح شبه آزمایشی با گروه کنترل(گروه لیست انتظار) و اجرای پیش آزمون و پس آزمون است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه همسران دارای تعارض شهر رشت تشکیل می دهند. حجم نمونه مورد بررسی، شامل 20 زوج( 40 زن و مرد) که در پاییز و زمستان سال 1389 جهت دریافت درمان های لازم به مرکز مشاوره اداره بهزیستی این شهر مراجعه کرده بودند و نمره تعارض آنها بیش از حد معمول بود، می باشد. گروه نمونه که به طور در دسترس انتخاب شدند با روش تصادفی ساده در گروه های آزمایشی و کنترل(هر کدام 10 زوج) قرار گرفتند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه تعارضات زناشویی بود. گروه آزمایشی به طور میانگین در 8 جلسه زوج درمانی مبتنی بر خود نظم بخشی کوتاه مدت شرکت کردند. یافته های پژوهش با استفاده از روش T تست مستقل، تجزیه و تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که روش زوج درمانی مبتنی بر خودنظم بخشی کوتاه مدت بر زیر مقیاس های کاهش همکاری، کاهش رابطه جنسی، افزایش واکنش های هیجانی، افزایش جلب حمایت فرزندان و جدا کردن امور مالی از یکدیگر تاثیر قابل ملاحظه ای داشته و باعث کاهش تعارض زناشویی در این شاخص ها شده نتیجه نهایی پژوهش نشان داد که رویکرد زوج درمانی مبتنی بر خودنظم بخشی کوتاه مدت بر کاهش تعارض زناشویی موثر می باشد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.