Skip to main content
فهرست مقالات

تاثیر سبک خراسانی بر نگارگری ایرانی

نویسنده:

(17 صفحه - از 95 تا 111)

کلیدواژه ها :

هنر ،شاهنامه ،نگارگری ،فردوسی ،سبک خراسانی ،زیبایی شناسی

کلید واژه های ماشینی : هنر ، نگارگری ، نقاشی ، ادبی ، شاهنامه ، سبک خراسانی بر نگارگری ، ادبیات ، فردوسی ، داستان ، زبان

احساس ، زبان مشترک انسان هاست و ادبیات و هنر، زبان بیان احساس ؛ ادبیات زبان گفتار و نوشتار است و هنر بازگوکننده آن به روایت تصویر. طبیعت بهترین و آموزنده ترین تصویر برای شاعران و هنرمندان است . در سـبک خراسانی ، به ویژه در شاهنامه ، اشعار رودکی ، سخن منوچهری ، خمسـه نظـامی و... عناصـر طبیعـی ، الهـام بخـش شـاعران در سروده ها می باشند که در سایر سبک ها کمتر با آن روبرو هستیم . پیوند ادبیات و نقاشی امری غیرقابل انکـار اسـت و اجـزای این پیوند را در سبک خراسانی و مکتب نگارگری هرات به عالی ترین شکل خود می بینیم . می توان گفت که زیبایی شناسی ادبی ـ هنری ، نه تنها با سبک خراسانی آغاز می شود، بلکه در این سبک به عـالی ترین درجه نیز مـی رسـد. کتابـت ، معماری ، نگارگری ، نقاشی قهوه خانه ای و... از نمونه هایی تکامل یافته در اثبات این فرضیه است کـه سـبک خراسـانی ، مادر ادبیات تصویری فارسی است .

خلاصه ماشینی:

"با ذکر این نکته که کاتب و یـا نگـارگر در هر دوره خود را ملزم می دانسته اند بر فنون ادبی ، بـه جهـت درک درسـت و کامـل ارتبـاط میان متن و نقش ، تنظیم ایده آل تصاویر و جایگزین مناسب در فواصل داستان اشراف داشته باشد، کسب مهارت های لازم جهت طراحی و نقاشی از مضامین و عناصری به غایت متنوع از جمله پیکر و آناتومی انسان و حیوانات ، پیکره هـای درختـان و نقـش گـل و گیـاه امـری غیرقابل اغماض بوده است . به این دلیل که نقاشی های ایرانی در لابه لای کتاب ها و اشعار و نوشـته هـای ادبـی به تصویر آمده اند، تلفیق متن و طرح اکثر آنها مشاهده مـی شـود، بـه طـوری کـه مـی تـوان تصاویر گویای موضوعی هستند که ریشه در اشتراک تخیل و زیبـایی در ادبیـات و نقاشـی دارد و این وجه اشتراک با رابطة همنشینی واژه و نقش ختم شده است ، به شکلی که زیبایی بصری تصاویر به درک بهتر جزئیات متن کمـک مـی کنـد. رابطـة همنشینی معجزه آسـای رنگ ، شکــل ، طــرح و توصیفــات طبیعــی در آثــار ادبی ـ تصویری ایران بویژه در شاهنامه فردوسی اتفاقی نیست ، زیرا فردوسی با وجود تکرار مضامین و حتی گاه واژگان در خلال داستان ها و بیان اندیشه ها اگر نگوییم هرگز، کمتر از تکرار استفاده کرده است و بـا آگـاهی کامـل از نمادهـا و علـم روان شناسـی بـه انتخـاب شخصیت ها، حالات ، فضاها و رنگ گزینی پرداخته اسـت ؛ کـه ایـن سـخن در مـورد سـایر شاعران نیز صدق می کند."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.