Skip to main content
فهرست مقالات

خفتگان در بقیع (19)؛ قله های رفیع بقیع

نویسنده:

ISC (29 صفحه - از 50 تا 78)

خلاصه ماشینی:

"احزاب : ٥٦ شهادت امام مجتبی ٧ بعد از ما جرای صلح ، امام مجتبی ٧ از کوفه به مدینه بازگشت ، لیکن معاویه از آن رو که روزبه روز محبت حسن بن علی در دل ها افزون می شد، احساس خطر شدید می کرد و با توجه به این دیدگاه که خلافت را به فرزندش یزید منتقل نماید و حسن بن علی ٨ مانع چنین اقدامی است ، به توطئه های خویش ادامه داد و امر شهادت و مسمومیت آن دردانۀ هستی را به همسر آن حضرت ، جعده دختر اشعث بن قیس کندی ، با وعده ای مبنی بر اینکه وی را به تزویج یزید درآورد، سپرد؛ »وق د کان م ع اویة دس إل یه ا: إن ک إن اح ت ل ت ف ق ت ل ال س ن وج ه ت إل یک ب م ئة أل ف دره م ، و زوج ت ک م ن یزید، ف کان ذل ک ال ذی ب ع ث ه ا ع ل س م ه «. تکلیف و وظیفۀ دینی جامعه آن بود که فقط با او بیعت کنند؛ زیرا او وارث پدر و مادر و جدش در همۀ دانش ها و خصلت ها و فضیلت ها بود و اگر خلیفۀ پیامبر باید کسی باشد که پیامبر شخصا او را و به نام مبارکش به این مقام منصوب کرده باشد، قطعا امام مجتبی ٧ همان فردی است که پیامبر او را با نام برای خلافت مشخص فرمود و او را در ردیف دوازده خلیفه ، از علی تا مهدی ٨ قرار داد."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.