Skip to main content
فهرست مقالات

ممنوعیت ها و محدودیت های حاکم بر تبلیغ در فضای مجازی در چارچوب حقوق مصرف

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (25 صفحه - از 91 تا 115)

تبلیغات الکترونیکی یکی از مراحل بازاریابی در فضای مجازی است. ماهیت فرامرزی تجارت الکترونیکی سبب تغییرات گسترده‌ای در زمینه‌های مختلف از جمله تبلیغات شده است. تبلیغات در فضای مجازی این قابلیت را دارد،که منشا سوءاستفاده تبلیغ‌کنندگان شود. به این ترتیب که کالاها یا خدماتی را تبلیغ کنند که برای سلامتی مصرف‌کننده مضر باشد. ممکن است این تبلیغات در برگیرنده اطلاعاتی خلاف واقع بوده که سبب گمراهی مصرف‌کننده شود یا اطلاعات ارائه‌شده در خصوص ویژگی‌های محصول، از شفافیت کافی برخوردار نباشد. به‌علاوه برخی رویه‌های تبلیغاتی به نقض حریم خصوصی مصرف‌کننده می‌انجامد. همسو با تغییرات ایجاد شده ناشی از فناوری اطلاعات و ارتباطات و به منظور حمایت از مصرف‌کننده سایبری، حاکمیت قواعد و اصول ویژه‌ای در حوزه تبلیغات الکترونیکی ضروری است. قواعد حقوقی در حوزه تبلیغات الکترونیکی به دو دسته تقسیم می‌شود. دسته اول، قواعدی است که منبع آن عرف خاص حرفه‌ای است و دسته دوم قواعد مبتنی بر مصوبات دولت‌ها است. مطالعه قواعد مذکور در پرتو قانون تجارت الکترونیکی ایران،با عنایت به دستورالعمل‌های اتحادیه اروپا و قواعد راهنما و رویه‌های حرفه‌ای اتاق بازرگانی بین‌المللی موضوع این نوشتار است.

خلاصه ماشینی:

"٢. معیار تشخیص ماده ٥٠ قانون تجارت الکترونیکی ایران تنها به این امر اشـاره کـرده اسـت کـه تبلیـغ کـالا و خدمات نباید از نظر کمیت و کیفیت برای مصرف کننده فریبنده باشد. طبقه بندی خاصی که محصول تحت آن عرضه می شود را عرضه نماید؛٢ نتیجه می گیریم تبلیغات نباید به گونه ای باشد که مصرف خودسرانه دارو را برای مخاطب ترغیب نماید و به خصوص در مورد داروهایی که نیاز به تجویز پزشک ندارند، توجه بـه قواعـد مـذکور ضـروری است و می تواند در تدوین آیین نامه موضوع ماده ٧٩ قانون تجارت الکترونیکی سودمند باشد. در نتیجه تبلیغ دخانیات در اینترنت و سایر وسایل الکترونیکی از راه دور نیـز ممنوعیت داشته و سازمان جهانی بهداشت ٥ هم ممنوعیت مذکور را مورد تأکید قرار داده است و بیان می دارد ١٦٨ کشوری که نسبت به این معاهده موافقت نموده اند، تبلیـغ دخانیـات را ممنـوع 6 می کنند مگر درصورتی که قانون اساسی آنها، آن را ممنوع اعلام کرده باشد. نظـام حقـوقی ایران در فصل دوم از مبحث دوم باب سوم مواد (٥٠ الی ٥٧) به بیان قواعدی چنـد در رابطـه بـا تبلیغ در بستر مبادلات الکترونیکی پرداخته اسـت کـه هرچنـد در مقایسـه بـا دسـتورالعمل هـای اتحادیه اروپا و قواعد راهنما و رویه های حرفه ای اتاق بازرگانی بین المللی وافی به مقصود به نظـر نمی رسد و اندک است ، لیکن گامی مهم در جهـت حمایـت از حقـوق مصـرف کننـده در فضـای مجازی است ."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.