Skip to main content
فهرست مقالات

نگاهی به نشر نوین شبهات کهن

نویسنده:

(7 صفحه - از 62 تا 68)

خلاصه ماشینی:

"اما دیگران این لفظ را بدون اعتراف و اعتقاد به زیبایی او یا حتی با اعتقاد عکس در مورد این فرزند استعمال می‌کنند چون نام‌گذاری انجام شده و اسم ـ بدون آن‌که حامل معنای ملحوظ هنگام وضع باشد ـ برای شخص علم شده است. بنابراین استعمالات رایج ـ که تابع مدالیل الفاظ هستند ـ صرفا به عنوان علایمی برای معانی به‌کار می‌رود و انگیزه‌ها و مناسبت‌هایی که حین وضع آن‌ها ملاحظه شده است، در نظر گرفته نمی‌شود؛ پس اگر لفظی برای معنایی به تصور امری وضع شد، ممکن است آن تصور از بین برود اما تسمیه ادامه یابد. این دسته خود بر دو قسم‌اند: الف: الفاظی که به صورت استعاری به‌کار رفته‌اند؛ یعنی برای تعبیر از یک معنای بلند که به ازای آن در کلام عرب لفظی وضع نشده‌ است از مفهومی که مناسبتی با معنای مورد نظر دارد، عاریه گرفته تفسیر المیزان، ذیل فاطر (35): 1 و شبهات و ردود، ص 114. استفاده از کنایه‌ها، تعبیرات و عناوین رایج زبان ـ که متکلم ناچار به استفاده از آن است ـ به معنای پذیرش لوازم علمی آن نیست و این مسأله در دیگر زبان‌ها نیز نمونه دارد، مثلا در زبان فارسی به فرد مبتلا به بیماری مغزی و عقلی، دیوانه اطلاق می‌شود، بدون آن‌که التزامی به دیوزدگی چنین شخصی در بین باشد. ، در بیان مقاصد خود نیازمند اشاره به مفاهیم فخیم و فرازمندی است که برای آن‌ها در هیچ لغتی لفظ موجود نیست، به ویژه لغت عرب که حامل ثقافت مردمی دانشمند و فرهیخته نیست، بلکه آیینه‌ی فرهنگ قومی است که عمده‌ی مطالبش از وصف معشوق و نقل جنگاوری‌ها و صفات شتر و حکایت‌ آب‌های گندیده در گودال‌ها، فراتر نمی‌رود."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.