Skip to main content
فهرست مقالات

جایگاه تفسیر قرآن با قرآن در روایات اهل بیت (ع)

نویسنده:

ISC (4 صفحه - از 25 تا 28)

خلاصه ماشینی:

"(بقره: 89)( 3 ) در این روایت، آیه شریفه «الذین آتیناهم الکتاب یعرفونه کما یعرفون ابنائهم» (بقره: 146 و انعام: 20) که درباره شناخت کتابیان نسبت به پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله)است، با دو آیه دیگر تبیین و تفسیر شده; نخست آیه ای است که راه شناخت آنان را بازگو می کند و آن کتاب های آسمانی تورات و انجیل و زبور است که در میان اهل کتاب متداول و در دسترس بوده و در آن ها ویژگی های پیامبر(صلی الله علیه وآله)به روشنی وجود داشته است و دیگری آیه ای است که تصریح دارد کتابیان ویژگی های یادشده رادرشخص حضرت محمد(صلی الله علیه وآله)یافتند و او را شناختند، ولی با این همه از ایمان به او روی گردان شدند. محمد بن یعقوب کلینی از علی بن ابراهیم و او از پدرش از نضر بن سوید از قاسم بن سلیمان از امام صادق(علیه السلام) نقل کرده که ایشان فرمود: «ما ضرب رجل القرآن بعضه ببعض الاکفر»;( 5 ) کسی بعضی از قرآن را بر بعضی دیگر از آن نزده جز آن که کافر شده است. بنابراین، خلط آیه ها به یکدیگر مستلزم دروغ بستن به خداوند تعالی و موجب کفر آدمی است و گمراهی خود و دیگران را در پی دارد (فضلوا و اضلوا)، اما در صورتی که برای فهم قرآن از آیه یا آیه هایی که مربوط به بحث هستند کمک بگیریم و توجه به قرینه های پیوسته و ناپیوسته کلام ـ مانند روایت های معصومان(علیهم السلام) ـ داشته باشیم نه تنها گمراهی و تکذیب برخی آیه ها به آیه های دیگر نیست، بلکه سبب تصدیق برخی نسبت به برخی دیگر و موجب هدایت بیش تر است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.